Filosofie in de tuin: Ik ben plantaardig

Plantaardig. Betekend dit dat ik aardig voor planten ben, of betekend dit dat planten aardig voor mij zijn..? Ik eet, drink en rook planten. Misschien niet zo aardig van me. Aan de andere kant: ik kweek, verzorg en vertroetel planten. Toch aardig van me.

Als ik met m´n blote arm in aanraking kom met de bladeren van een brandnetel, is die plant niet zo aardig voor mij. Stoot ik tegen een Premna japonica, dan verspreid deze een kadaver-achtige lucht die me nog lang na zal blijven.

Kom je per ongeluk in aanraking met de brandharen van een reuzen bereklauw (Heracleum mantegazzianum) dan kan dit flinke brandblaren opleveren die zelfs kunnen gaan zweren. Om maar niet te spreken over de in Amerika inheemse Poison Ivy (Rhus toxicodendron). En zo zijn er nog wel een paar.

Is dat dan Plantaardig?

Gelukkig zijn er een heleboel aardige planten die bloeien met bloemen die zo sterk en zoet geuren dat de hele lucht er bezwangerd van raakt. Vaak zijn die bloemen een schoonheid om te zien. Denk maar aan roos, jasmijn en kamperfoelie.
Het is nu de tijd om te bedenken welke aardige (of onaardige) planten je nog in de tuin wilt planten. Planten met mooie, geurende bloemen, prachtige bladeren, specifiek in voorjaar, zomer of herfst, of planten met mooie en/of heerlijke vruchten.

De bloemen en snijtakken die in de vaas staan. Zij allen offeren zich op en geven ons geur, kleur en liefde. Geef planten liefde terug. Het "groen" van groene vingers, zit in je hart, en niet in je vingers.