Herfst in de zomer (en wat erna kwam)

dat maakt, volgens mijn calculator, 512 en dat is nog niet het einde. Pakweg 80 lila kattensnorren liggen in een plastic bakje en vierhonderdnogwat roze exemplaren in een bakje ernaast. Een zaadje is tenslotte de hele plant, maar dan gecomprimeerd met een schilletje er omheen.
Vierhonderdnogwat andere roze snorren zitten nog in peultjes aan een moederplant en die doen maar waar ze zin in hebben. Vallen, bijvoorbeeld.

Van al dat grut ga ik een mini-hoeveelheid bewaren, in de groentela van mijn koelkast, en de rest gaat naar mensen die kunnen zaaien. Dat kan ik niet, of nauwelijks. Zaaisels moet je in de gaten houden en toespreken en luchten danwel bewateren, dus minstens om de dag inspecteren. Dat lukt mij niet, want soms ben ik in mijn stadshuis, soms in mijn datsja en een bak zaailingen neem ik níet mee op sleeptouw. Dat er niettemin van alles in mijn tuinen opkomt is puur toeval. Heb ik nigella gezaaid onder het wc-raampje? Nee, maar toch steken daar nigellaatjes de kop op (pas nou toch op! Het moet nog winter worden!)

Dus de cleome's ga ik uitventen, via denationaleproeftuin.nl
De mijne komen van lemige zandgrond, wat nét even anders uitpakt in hun genen dan cleome's uit Zeeland of oost-Gronigen, en dus is het verantwoord om ze aan te bieden via een leuke site die biodiversiteit wil bevorderen.
Toch?
:-)

Je kunt in een log natuurlijk van alles beweren en uit je duim zuigen (dat gebeurt dan ook wereldwijd en met overgave), dus hoe bewijs ik dat mijn kattensnorren mijn kattensnorren zijn?
Door een foto.
Dan kan ik nog steeds ergens op een achteraf-website een foto hebben gejat en beweren dat ik die zelf maakte: ook dat gebeurt met overgave. Maar neem nou maar aan dat deze van mij is: http://www.flickr.com/photos/mezze/2797593340/
De titel 'cats whiskers' is erg goed gevonden :-)

Intussen is het al lang en breed herfst. De kwakkelende cleome heb ik afgeknipt, waarbij ik ontdekte dat er vanuit de wortel een nieuwe scheut groeide. Die ga ik tegen november eens lekker toedekken met een berg oud blad met desnoods een glasplaatje er bovenop, als experiment. Kan een cleoompje de winter door? Ik weet bijna zeker van niet, zeker geen winter in een landklimaat, maar een experiment is nooit weg. Voorwaarde nummer 1 is dan dat de boel droog blijft.

EN. Zaden. Bérgen zaden. Nog niet van de lila-bloeier, wiens zaaddozen mooi donkerlila zijn. Zelfs de onderste en oudste exemplaren zijn nog niet rijp. Maar die ene roze... tussen de eindeloze regendagen door rits ik de ene na de andere soortement peul open, met een kopje eronder tegen het morsen.

Wat zal ik eens gaan doen met 432 cleome-zaden?

..sprak in de tweede allinea :-)
Alle vier bloeien nu. Eentje moest lang nadenken over zijn gortdroge standplaats en besloot toen tot lila, overgaand in lilaroze. Heel interessant. De rest begint met mid-roze knoppen die óók bleekroze worden. Een van die drie voelt zich helemaal fijn en werpt enorme zijscheuten de lucht in die allemaal weer op bloeien staan, een ander is wat benepen en nummer drie heb ik vanmiddag met een riek de grond uitgewipt. Die staat nu ergens anders en ziet er doodziek uit.

Alledrie staan (stonden) op een morsig stukje grond waar tot dit voorjaar enorme coniferen stonden. Behalve ouwe prut wegkrabben, wat kalk strooien plus een handje tomatenmest heb ik er niets aan gedaan -geen tijd- dus het mag in de krant dát er nog ge-kattensnord wordt.
De zieke stond naast een gaatje waar ik laatst een bosmuis uit zag klauteren en misschien hielden die twee niet van elkaar. Aan de opgewipte kluit zag ik niets raars, dus even afwachten of een andere standplaats verbetering brengt.
En zo niet, dan zijn er nog steeds drie over.

Ik dacht dat ze deze plant in de volksmond kattensnor noemen, niet?

In 'mijn' winkelcentrum huist een bloemenverkoper die ook aan vaste planten doet. Dat wil zeggen: aan kneusjes van de veiling, aan uitverkopen van kwekers of aan ramsj in het algemeen.
Daar ga ik af en toe kijken, gewapend met een euro of twee.
Een paar weken geleden, dus ruim voor de hagelramp, stonden er naamloze groene dingetjes op een transportkar, die per ding 50 cent moesten opbrengen. Ik pijnigde mijn hersens en nee, kon ze niet thuisbrengen. Dan maar verderop voor een halfje bruin, enzo.

Dat hielp. Even níet pijnigen en een antwoord plopt vaak zomaar tevoorschijn. Nog even aan een blad gevoeld en ja hoor: weerhaakjes, kattensnor. Opeens wist ik het weer, van jaren geleden een kattensnor op mijn balkon. Dus besloot ik om eens gek te doen en wel helemaal VIER snorren te kopen, die door niemand werden gekocht omdat de gemiddelde mensch bloeiende planten koopt en geen groene dingetjes.

Dus nu groeien er vier cleome's in mijn bosrandtuin, die alle vier een jens van de pingpongballen hebben gekregen maar zich (met eenjarige veerkracht) aardig hebben hersteld. Het is afwachten welke kleur ze zullen hebben, maar die is nooit anders dan iets tussen wit en lila in.
Wie wil weten hoe cleome spinosa er uit ziet een link:
http://www.jungleseeds.com/images/CleomeSparkler.jpg
en zaaien moet vroeg in het voorjaar in de vensterbank