Tuinarchitecte Rig Dekkers. Tuinproza: Vakantie stress

Op vakantie kunnen gaan is het allerbeste wat een mens kan overkomen. Toch heb ik vaak problemen met het achter laten van onze tuin. Alles heeft in de zomer veel verzorging nodig en is dan vaak op zijn mooist. Neem nou bijvoorbeeld de Agapanthus. Ineens ontdekte ik wel 12 knoppen in de plant. Al indianendansend sprong ik er om heen. Mijn tuin heeft nu eenmaal niet het juiste klimaat en de mogelijkheden voor een optimale verzorging van deze prachtige plant. Dus u begrijpt mijn vreugde sprong. Prachtig blad en dan ineens die toegift van die mooie bloemen.

Helaas toen de knoppen bijna open barsten moest de tent van de zolder en de tandenborstels in de toilettassen. Vakantie.... Ook leuk natuurlijk.
Maar de oogst van de rode bessen en de aardbeien ging naar mijn ouders, die
zoals gewoonlijk voor de poezen zorgen en tegelijkertijd hier in het Gooise goed vakantie houden.

Het blijft iedere keer slikken en afscheid nemen, want je weet nooit welke plant je nog terug ziet, want kijk laten we eerlijk zijn, zelf ben je natuurlijk de beste verzorger en watergever van je eigen tuin.....Toch! Stiekem baalde ik van die Agapanthus, dat ik die nu niet zou zien open gaan. Een webcam zou een oplossing kunnen zijn. Maar het meenemen van de laptop zou ook weer niet kloppen met het ultieme vakantie gevoel. Je gaat dan toch weer andere dingen doen. Die niet echt horen bij de vakantie.
Zoals gewoonlijk programmeerde ik bij mijn ouders het systeem van water geven in hun hoofd en het plukken van de eenjarige bloemetjes. Het zou wel goed komen zei mij vader: en ik geloofde hem op zijn woord. En eenmaal in het Franse land tussen de wijn-kaasjes-stokbroodjes en zonnebrand, vergat ik al snel mijn Agapanthus en die heerlijk rode bessen.

Na die 2 weken genieten en Franse kaasjes eten ging ik met de kids nog een weekje kamperen in de buurt van mijn ouders, mijn man ging weer werken en mijn ouders kwamen weer richting Brabant. Ze hadden het erg fijn gehad, weer veel gefietst en hier en daar wat klusjes gedaan in en om het huis. Heerlijk idee. Ze hadden zelfs nog wat geklust in de tuin. Wat zou ik toch zonder hun moeten. Mijn tuin is al jaren in hun goede handen gedurende onze vakanties.

We hadden met zijn drieën nog een heerlijk warm-30 graden weekje en uitgerust en uitgelaten gingen we weer naar huis.
Eenmaal in onze straat begonnen de tuinkriebels goed te kriebelen. Een grote schok! Want wat zagen die bloembakken onder de ramen eruit, voorzichtig keek ik in de achtertuin, de moed schonk me in de schoenen, al mijn
bakken verdort onder de hete zon. De potgrond helemaal uitgedroogd. Mijn moeder kwam achter mij aan en stamelde aan een stuk door: "Maar wij hebben ze toch water gegeven!"
Ineens zag ik hem staan....Mijn man, enigszins rood gekleurd en een beetje schuldbewust zei hij: " Vergeten!!!!!"
En dat van je eigen man!

Tip: Zoek alsjeblieft ook een tuinofiel zoals jezelf bent om tijdens je vakantie voor de plantenkinders te zorgen en laat niets maar dan ook niets aan het toeval over. U bent gewaarschuwd.


Rig.