Geurende planten: voorjaar

Ruikt een geurende plant altijd lekker? Ja, voor het insect dat die geur lekker genoeg vindt om langs te komen en al doende de bloem te bestuiven. Nee, dus niet altijd voor onze mensenneus. Er zijn mensen die vinden dat floksen stinken en anderen die vinden dat wilde reseda zó mierzoet geurt dat het niet leuk meer is. Een 'gemiddelde' geur is dus handig als je in je tuin geurende planten wilt, maar die tuin moet delen met meer mensen dan alleen jezelf :-)

Geur komt vooral vrij bij droog weer en hooguit een klein briesje. Dat kan in het voorjaar nog een heel probleem zijn: eindeloze druilregens met vliegende wind en je mist zomaar de heerlijk gemiddelde geur van de (elk jaar terugkomende) dichtersnarcis, Narcissus poeticus. Weg met die gele bonken van 100 stuks in een voordeelzak: plant komende herfst de wat duurdere witte dichters en wens ze een rustig voorjaar toe.

In dat vroege voorjaat bloeit ook de ouderwetse muurbloem, Erysimum cheiri. Geel, geel met koper, koperbruingeel, tevreden met een droge stenige plek als er maar zon op valt. Het is een meerjarige plant die je na de bloei, als er zaaddozen verschijnen, met de heggeschaar kunt bijtrimmen, op een paar dikke zaaddozen na die wel of niet voor nakomelingen zorgen. Een aardig bijverschijnsel van muurbloemen is dat ze 's winters min of meer groen blijven.

Tegen die tijd is de bitterzoet allang uitgebloeid. Chimonanthus praecox is een langzaam groeiende struik die er ook een hele tijd over doet om van jonkie tot bloei te komen, maar dan heb je ook wat, namelijk bloei met een heel prettige geur vanaf pakweg half januari op nog bladloze takken. Bitterzoet, geel of rood-geaderd geel, houdt niet van snoeien, maar dat is met een trage groei én een uitgekiende standplaats ook niet nodig. Beschutte plek, zon: misschien die muurbloemen aan de voet...