TK-Plantengids, de unieke plantenencyclopedie van de tuinkrant
 

Sophora - Fabaceae



Sophora is een geslacht met 50 soorten langzaam groeiende, winterharde, bladverliezende bomen en heesters die voorkomen in Noord-Azië, Nieuw-Zeeland, Chili, China, Korea, Hawaï, Nieuw-Zeeland en op Mauritius. Sophora is de Arabische plantennaam voor Cassia sophora en werd door Linné overgenomen. Cassia komt van het Griekse woord kassia wat kruidige bast betekent. Het afwisselende blad is oneven geveerd. De bloemen verschijnen in trossen of pluimen. De vruchten zijn vlezige, rolronde, gelede peulen. Van de talrijke soorten is in Midden-Europa alleen Sophora japonica voldoende winterhard. S. tetraptera kan alleen in Engeland en ten zuiden van de Alpen met succes in de volle grond worden gezet.

 

Planten vinden op Plantenvinder.net, de brug tussen het aanbod en de zoekende particulier
Planten vinden op Plantenvinder.net, de brug tussen het aanbod en de zoekende particulier
Waar zijn de planten van dit geslacht verkrijgbaar?
Zie deze plantenlijst
van Plantenvinder.NET

 

 

Bomen 
Sophora japonica - honingboom
 

Naam: Sophora japonica

Nederlandse naam: honingboom, pagodeboom

Familie: Fabaceae

Andere gebruikte benamingen: ()

Bloeitijd: 7-8

Bloemkleur: witte pluimen

Hoogte min-max: 10-25

Bladeren: 7-17 ovaal tot eirond samengesteld blad

Planten vinden op Plantenvinder.net, de brug tussen het aanbod en de zoekende particulier
Waar is deze plant verkrijgbaar?
Zoek het op

Plantenvinder.NET

 

  Sophora japonica - honingboom

  Informatie, teelt:

Sophora japonica is inheems in China en Korea. Daar wordt hij vooral als tempelboom en heilige boom op begraafplaatsen vereerd. In 1747 werden de eerste zaden door een Franse jezuÔeten missionaris naar de Botanische Tuin in Parijs gestuurd. Sophoraīs kunnen vrij oud worden, in China groeit een exemplaar van circa 100 jaar oud.

Sophora japonica is een 20-25 m hoge boom met een brede, ronde kroon en opvallende, donkergroene twijgen. Met het ouder worden neemt deze de vorm van een paraplu aan. De takken blijven enkele jaren groengekleurd. Het blad is tot 25 cm lang, met zeven tot zeventien ovale tot eironde, 36 cm lange, goudgroene blaadjes. Pas in juli-augustus ontluiken de gele bloemen, in tot 25 cm lange, losse, eindstandige pluimen. De bloemknoppen worden in AziŽ als verfmiddel gebruikt (lichtgeel). De boom bloeit echter pas vanaf een leeftijd van 10-15 jaar. Hij is een bijenplant bij uitstek. Na de bloei verschijnen 5-8 cm lange peulen.



De honingboom gedijt het best in warme, continentale klimaatzones op doorlatende grond. De boom verdraagt droogte en heeft zich als laanboom reeds bewezen. In de grijsgroene schors ontstaan in de loop der jaren scheuren.

Groeiplaats: zon, voedselrijke, diep losse grond

Vermeerdering: door zaaien

Standplaats lichtbehoefte

zon

- geschikt voor een solitaire positie in een beplantingsschema

- deze plant is aantrekkelijk voor bijen (lokt bijen)

- deze plant vraagt of gedijt goed op droge gronden

Bronnen: o.a. Brigit Kalhert

© Copyright Marbo bedrijfspromotie
Niets van deze plantengids kan verveelvoudigd worden zonder schriftelijke toestemming van de auteur!