|
Styrax - Styracaceae
Een geslacht van heesters of lage bomen, waarvan er slechts enkele voldoende winterhard zijn om in onze streken gekweekt te worden. De ongeveer 100 soorten bladverliezende en groenblijvende struiken en kleine bomen die dit geslacht vormen, komen voor een groot deel voor in het Amerikaanse continent en in oostelijk Azië: een ervan is inheems in Europa. De planten hebben afwisselend geplaatste, gave, meestal met sterharen bezette bladeren. De witte, in trossen of bosjes gevormde bloemen hebben een klokvormige, enigszins vijftandige kelk en een uitgesproken vijflobbige kroon. De vrucht is een ronde steenvrucht. Beide hier genoemde soorten behoren met hun vele witte bloemen tot de bijzonder aantrekkelijk bloei
en de houtsoorten die in de tuin als solitair een speciale plaats verdienen. Ze willen goed bewerkte, humusrijke, enigszins vochtige en zure grond en een warme, beschutte groeiplaats. In het jeugdstadium hebben ze wat bescherming nodig, later zijn ze voldoende winterhard.
Enkele soorten uit dit geslacht bevatten balsems, die uit inkepingen in de schors gewonnen kunnen worden. Reeds in de oudheid was het hars van Styrax officinalis bekend en tot in de 18de eeuw was dat als geneesmiddel in gebruik. Verscheidene bladverliezende soorten van koel-gematigde klimaten zijn in cultuur om hun nette groeiwijze en attractieve voorjaarsshow van iets hangende bundels met witte bloemklokjes die bloeien aan hout van het vorige jaar.
|
 Waar zijn de planten
van dit geslacht
verkrijgbaar?
Zie deze
plantenlijst
van Plantenvinder.NET
|
|
|
|
Bomen
Styrax obassia - storaxboom
|
|
Naam: Styrax obassia
Nederlandse naam:
storaxboom
Familie: Styracaceae
Andere gebruikte benamingen: ()
Bloeitijd: 5-6
Bloemkleur: wit
Hoogte: 9-10
Bladeren: diepgroen,
peddelvormige
|
Foto 'Botanica'
ISBN 3-8290-1953-X
|
|
Informatie, teelt: Styrax obassia is een
in Japan, Korea en het noorden van China voorkomende soort van 9-10 m
hoog met rechtopgroeiende takken. Zijn bloemen hangen wat minder dan die
van andere soorten, maar verspreiden een lichte geur. De grote,
diepgroene, peddelvormige bladeren zijn bijna zuiver rond, 7-15 cm breed
en tot 20 cm lang en aan de onderkant overdekt met een wittig dons. In
mei en juni vormt hij witte, welriekende, 2 cm lange bloemen, die in tot
20 cm lange, hangende trossen bij elkaar zitten. De bloemen worden deels
door de bladeren bedekt. Deze soort is met zijn grote, mooi gevormde
bladeren ook buiten de bloeitijd een decoratieve, opvallende, kleine
boom. Alleen al om het blad is hij de moeite meer dan waard.
Standplaats:
Houd van een koele, vochtige, goed doorlatende grond en een klimaat met
koele en vochtige zomers.
Gebruik:
De beschikbaarheid van deze plant is moeilijk. Als je hem kan vinden
alvast de moeite waard. Een prachtig idee als solitaire reuzenkuipplant
bijvoorbeeld?
Vermeerdering:
Meestal opgekweekt uit gestratificeerd zaad in de herfst. Soms worden ze
ook wel uit zomerstek vermeerderd.
zon
Standplaats
lichtbehoefte
- plant met geurende
eigenschappen
- deze plant is
vorstgevoelig
- deze plant verlangt een
zurige bodem (pH 4,5-5 of lager)
- deze plant vraagt of
gedijt goed op vochthoudende gronden
Zone (USDA):
6-9
Deze
boomvorm komt voor in:
Struikvorm - Meerstammige vorm
|
|
