Acer - Aceraceae

Met ongeveer 150 soorten is het geslacht Acer vnl. verspreid over de noordelijke gematigde zones van Europa, Azië en Noord-Amerika, maar ook in Noord-Afrika en de tropische gebergten van Zuidoost Azië. Het zijn meestal hoge tot kleinkronige bomen tot struiken, bladverliezend met vaak een decoratief blad en een mooie herfstverkleuring. Het blad is meestal min- of meer handvormig gelobd, ook wel 3- tot 7- talig geveerd of ongedeeld. De bloemen staan in eindstandige pluimen, in trossen of in tuilen en meestal klein, groenachtig en onaanzienlijk. De typische zaden zijn samengesteld uit 2 éénzadige, gevleugelde splitvruchten.

Bomen
Acer pseudoplatanus - gewone esdoorn, bergesdoorn

Nederlandse naam: gewone esdoorn, bergesdoorn

Andere gebruikte benamingen:

Bloemkleur:

Bladeren: matgroen blad

Acer pseudoplatanus is afkomstig uit Midden- en Zuid-Europa en West-Azië. In Nederland is deze soort sterk verwilderd. Hij vormt een opgaande boom tot 25 m hoog, met een brede, regelmatige, dichte kroon, die nogal variabel is. Het wortelstelsel is diepgaand, goed vertakt met een stevige verankering. In de jeugd schaduw verdragend, later licht minnend. Maakt vaak dubbele koppen en zwaar vergaffelde stammen.

Vrij bodemvaag. Wind en zeewind verdragend, in de zilte zeewind echter komt vaak bladrandverbranding voor. Veel gebruikt als parkboom in bosparken e.d. Ook in houtsingels, bosschages en struwelen als hakhout. Ook voor landschappelijke wegbeplantingen. Als laan- en straatboom zijn echter de selecties te prefereren in verband met de grote vormvariabiliteit van de soort. Opletten voor bloeden (1/1-1/5) tijdens snoeien. Gevoelig voor inktvlekkenziekte.