Quercus - Fagaceae

Een geslacht met 450 soorten winterharde en niet-winterharde, groenblijvende en bladverliezende bomen, soms heesters. Het blad dat van soort tot soort grote verschillen vertoont, krijgt in het najaar soms fraaie herfstkleuren. De twee meest voorkomende, aangeplante soorten bij ons zijn de winter- en de zomereik. Ze zijn aangeplant in bossen verspreid over bijna gans Europa. Beide soorten houden hun dorre bladeren tot in het voorjaar en worden gekweekt om hun duurzaam timmerhout en om hun schors die veel looizuur bevat. Hun vruchten worden gegeten door allerlei dieren als duiven, gaaien, eekhoorns, zwijnen, herten en bosmuizen. Zeer veel insecten voeden zich met de bladeren of de sappen van de eik: meikever, boktoren, eikenspinner, bladrollers e.a. De knoppen, bladeren en wortels ontwikkelen verschillende vormen van ´gallen´, een weefsel dat ontstaat door de aanwezigheid van de larven van galwespen. Andere soorten van dit geslacht zijn o.a. de verfeik, moeraseik, Amerikaanse eik, moseik, Oostenrijkse eik, donzige eik.
Amerikaanse en moeraseik zijn afkomstig uit Noord-Amerika en worden aangeplant voor hun mooie herfstkleur.

Bomen
Quercus palustris ´Helmond´ - moeraseik

Nederlandse naam: moeraseik

Andere gebruikte benamingen:

Bloemkleur: rood in herfst

Bladeren:

Quercus palustris ´Helmond´, een geselecteerde moeraseik (Quercus palustris) uit een bomenrij in Helmond, valt op door zijn buitengewone habitus. In de jeugdfase blijft deze selectie beduidend smaller dan de soort. Later groeit hij meer breed eivormig. Net als bij de gewone moeraseik ook een prachtige herfstverkleuring. Helmond stelt weinig eisen aan de bodem en groeit supergezond en wordt algemeen beschouwd als een aanwinst voor tuin-, laan- en staatbeplantingen.