Cedrus - Pinaceae

Er zijn 4 soorten ceders die bij deze familie horen. Andere naaldbomen, die ook ceders genoemd worden, zijn eigenlijk cipressen. De belangrijkste boom van de oriënt was de Libanonceder. Het is een tot 40 m hoge altijd groene naaldboom, die langzaam groeit. Zijn kroon is eerst breed en kegelvormig, bij oude bomen schermvormig afgeplat. Met forse afstaande takken. De top is rechtopstaand of schuin opzij gebogen. De blauwgroene naalden staan in bosjes op de korte loten en zijn spiraalsgewijs ingeplant. Zij lijken enigszins op die van de lariks. Zij worden om de twee jaar vernieuwd. De bloemen zijn eenhuizig (mannelijke en vrouwelijke bloemen op dezelfde boom). De mannelijke staan rechtop op de korte loten. De vrouwelijke bloemen zijn 1 cm lange lichtgroene of roodachtige kegeltjes. De schors is fijngegroefd en donkergrijs. Alle ceders bloeien in de herfst. De tonvormige, eerst groene, later lichtbruine kegels staan rechtop, bevatten veel hars en zijn pas in het 3e jaar rijp.

Koniferen
Cedrus libani - Libanonceder

Nederlandse naam: Libanonceder

Andere gebruikte benamingen: ()

Bloemkleur:

Bladeren: ongetand

De Libanonceder (Cedrus libani), die we uit de Bijbel kennen, bedekte in de oudheid samen met cipressen en eiken in enorme bossen het Libanon gebergte. Hij werd de koning van de bomen genoemd. Het intense gebruik van cederhout begon al tijdens de 3e eeuw v.Chr. Vooral de handel met Egypte was van betekenis.

De Egyptenaren bouwden hun tempels, paleizen, vestingen en vloten van cederhout en vernietigden op deze manier de prachtige cederbossen. Nebukadnezar, koning van Babylon van 605 – 562 v. Chr. prijst zich op een van zijn spijkerschrift tafels: Voor de bouw heb ik machtige ceders, die ik op de berg Libanon kapte, mee naar huis gebracht. Deze cedersoort groeit ook in de bergen van Syrië en Zuid-Turkije.

Intussen wordt de Libanon Ceder overal in de wereld in arboreta, tuinen en plantsoenen aangeplant.

De ceder is het nationale symbool van Libanon.

Pas in de 17e eeuw werd de ceder vanuit het Atlasgebergte en de Himalaya in Midden-Europa ingevoerd. Hier werd hij meestal in parken als solitair aangeplant.