TK-Plantengids, de unieke plantenencyclopedie van de tuinkrant
 

Pyrus - Rosaceae



Deze winterharde, bladverliezende bomen bloeien in het voorjaar (april), leveren meestal eetbare vruchten in de late zomer en de herfst, en krijgen vaak fraaie herfstkleuren.
Er zijn verschillende (Pomologische) verenigingen in Nederland en België die zich inzetten om de tuinliefhebber aan te sporen opnieuw oude (hoogstam-) fruitrassen aan te planten. Vaak zijn er erg goede rassen bij.

 

Planten vinden op Plantenvinder.net, de brug tussen het aanbod en de zoekende particulier
Planten vinden op Plantenvinder.net, de brug tussen het aanbod en de zoekende particulier
Waar zijn de planten van dit geslacht verkrijgbaar?
Zie deze plantenlijst
van Plantenvinder.NET

 

Fruitbomen & fruitstruiken (bessen)
Pyrus communis ´Bonne Louise d´Avranches´ - peer

Naam:  Pyrus communis ´Bonne Louise d´Avranches´

Nederlandse naam: peer

Andere gebruikte benamingen: Pyrus communis Gute Luise

Bloeitijd: 3-4

Bloemkleur: wit

Hoogte min-max: 3-15

Bladeren: leerachtig

Foto van Pyrus communis ´Bonne Louise d´Avranches´, Nederlands: peer, (Synoniem Pyrus communis Gute Luise) behorende tot de plantengroep Fruitbomen & fruitstruiken (bessen)

Zoek FOTO op Google

Naar snoeitips in de tuinkrant snoeigids voor het snoeien van Pyrus communis ´Bonne Louise d´Avranches´ Snoeitip

 

Informatie, teelt:

Pyrus communis ´Bonne Louise d´Avranches´ is een matige groeier en vormt een smalle opgaande boom. Goede handpeer. Bloeitijd vroeg. Productiviteit is vroeg maar niet regelmatig, beurtjaargevoelig. Bonne Louise d´Avranches kan je in oudere boeken ook terugvinden onder de naam ´Gute Luise´. Deze handpeer wordt in de beroepsteelt weinig aangeplant omdat de opbrengsten nogal wisselen (gevoelig voor beurtjaren). De peren zijn wel goed van smaak, maar moeilijk te bewaren.

Pluk: half september.
Consumptie: eind september tot eind oktober.

Vruchten zijn iets onder de middelmaat, slank, groen met fraaie donkerbruine rode blos. Vrucht iets zuur, sappig met een aangenaam aroma.

Verlangt een goede vruchtbare bodem.
Onderhevig aan schurft.

Wordt bevrucht door: Comtesse de Paris, Supertrévoux, Précoce de Trévoux, Beurré Diel, Beurré Hardy, Conference, Legipont, Triomphe de Vienne, Bergamotte Esperen, Clapp's Favourite, Doyenné du Comice.

Snoeien

Zonder snoei mag je dus beurtjaren verwachten.

Standplaats en invloed van de onderstam

Peren verlangen luchtige, warme grond. Peren geënt op een kweeonderstam reageren op kalkhoudende grond met chlorose, iets waarvoor een zaailingonderstam ongevoelig is, deze laatste heeft ook genoeg aan drogere grond. Volle zon is natuurlijk onmisbaar. De eisen aan de temperatuur in de groeiperiode, met betrekking tot de smaak, zijn hoog. Geringe kwaliteit als gevolg van vochtig, koel weer, vooral in de laatste twee maanden voor de oogst, is vooral duidelijk bij veredeling op een zaailing, minder bij een kweeonderstam.

Sommige rassen zijn gevoelig voor strenge winterkou. De opbrengst is daarom duidelijk minder dan bij de appel. Men kan de vorstschade en opbrengst gunstig beïnvloeden door de boom aan een spalier tegen huismuren te kweken.

Vruchtzetting

De peer kan zichzelf niet bevruchten en is daardoor op andere bomen aangewezen. De vruchtzetting is geringer dan bij de appel door de vroege bloei, vorst of slecht weer en de geringe interesse van bijen. Warmte is goed voor een betere vruchtzetting.

Planten

Men plant hem bij voorkeur in het voorjaar. Bij aanplant in de herfst moet men de wortels tegen de vorst beschermen door de boomschijf, de grond rond de boom onder de kroon, af te dekken. Bij kleine bomen op een kweeonderstam neemt men een onderlinge afstand van 2 m in acht. Stambomen hebben 9-12 m2 nodig, grotere bomen 25-36 m2. Alleen stoofperen kunnen beduidend groter worden. De eerste snoei beurt vindt plaats in het voorjaar, maar in geen geval vlak voor de bloei. Een sterke ontwikkeling van de middenas dient men tegen te gaan. Rassen met een geringere vertakking moet men meer snoeien, maar hoeft men minder vaak uit te dunnen. Het vruchthout van de peer blijft langer goed dan dat van de appel. Sterk snoeien door verschillende malen per jaar de zijuitlopers in te korten heeft een gunstig effect. De bodemverzorging en bemesting zijn identiek met die van de appel.

Plukken

De peren worden meestal geplukt als ze nog hard zijn. Alleen wanneer men de peren van de zomerrassen meteen wil eten of verwerken mag de vrucht iets zachter zijn. Aanwijzingen dat het oogsttijd is zijn het lichter worden van de groene kleur en de gemakkelijke plukbaarheid, zonder beschadiging van de steel of het vruchtvlees. Het typische aroma heeft zich nog niet gevormd, maar de peren smaken dan niet meer grasachtig. De peren kunnen in een keer worden geoogst, behalve van de zomerrassen. Peren zijn maar beperkt houdbaar.

Smaak

De peer is de sappigste van alle pitvruchten. Door het geringe zuurgehalte smaken de vruchten overwegend zoetig. Het vitaminegehalte is lager, het mineraalgehalte hoger dan bij de appel. Een peer bevat 247 kJ per 100 gram vruchten.

Ziekten en plagen

Zie de professionele lijsten op http://www.tuinkrant.com/tuindokter

 

BESTUIVING
 
Bestuivingtabel voor peren 

 

 

© Copyright Marbo bedrijfspromotie
Niets van deze plantengids kan verveelvoudigd worden zonder schriftelijke toestemming van de auteur!