|
Ribes - Grossulariaceae
Er zijn van dit geslacht zo´n 150 soorten bekend, die voorkomen in de koude en gematigde zone van het noordelijk halfrond, in Amerika en in de Andes zuidelijk tot Patagonië. Bekend is dat onze kruisbessen afstammen van Ribes grossularia, de soort die de familienaam (Grossulariaceae) draagt, de zwarte (aal)bessen van Ribes nigrum en de witte of rode aalbes van Ribes rubrum. De naam Ribes is een Latinisering van het Arabische ribás, een naam van een in het Midden Oosten voorkomende, zuur smakende rabarberstruik. Toen de Arabieren in 711 Spanje hadden veroverd en daar de hun bekende ribas niet aantroffen, brachten zij de naam over op de er wel voorkomende en eveneens zuur smakende kruisbessen. Rode, witte en zwarte bessen zijn winterharde, bladverliezende heesters die in gematigde gebieden op grote schaal worden gekweekt om de sappige, zure vruchten in de zomer. Oude familienaam: Saxifragaceae. Een geslacht met 150 soorten niet-winterharde en winterharde, groenblijvende en bladverliezende bloem- en vruchtheesters. Het geslacht omvat ook de eetbare rode bessen en kruisbessen.
|

Waar zijn de planten
van dit geslacht
verkrijgbaar?
Zie deze
plantenlijst
van Plantenvinder.NET
|
|
|
|
Fruit - kleinfruit - bessenstruiken
Ribes uva-crispa ´Greenfinch´ - kruisbes, stekelbes
Ribes uva-crispa ´Greenfinch´ is in 1984 ontstaan op de kwekerijen van
East Malling in Kent, U.K. Deze cultivar bloeit in april met kleine,
groenachtige bloemen. De donkergroene tot geelachtige, elliptische
bessen kunnen vanaf juni geplukt worden. Kruisbessen zijn zelfbestuivend
en dus is het voldoende om 1 exemplaar te planten om vruchten te
bekomen. Kruisbessen zijn heel goed geschikt voor kleine tuinen omdat ze
op een beperkte plaats veel smakelijke vruchten geven. Een nadeel zijn
de takken die met doornen bezet zijn wat het plukken bemoeilijk.

Voor een goede rijping van de bessen is een zonnige standplaats gewenst,
doch de teelt op licht half-beschaduwde plaatsen is mogelijk. Zorg voor
een normaal bodem. Alkalische gronden worden door de stekelbes goed
verdragen. Kies een open standplaats en plant niet te dicht, zodanig dat
de bladeren altijd snel kunnen opdrogen.
Snoeien: de snoei in februari-maart is er voornamelijk op gericht de
struiken te verjongen en een open struik te vormen, door kruisende
takken weg te snoeien, zodanig dat bessen makkelijker te plukken zijn.
|
|