TK-Plantengids, de unieke plantenencyclopedie van de tuinkrant
 

Vaccinium - Ericaceae



De vossebessen zijn inheems in bijna geheel Europa. Voor de tuin zijn verschillende rassen geselecteerd met hogere opbrengsten. De uit het oosten van Noord- Amerika voorkomende blauwe-bessoorten, zijn sinds 1909 planten met een bijzondere hoge opbrengst verzameld, gekruist en vermeerderd. Afhankelijk van de vorm zijn het 80 cm tot 2 m hoge struiken. De bloemen zijn cilindrisch of kruikvormig, wit. De blauwberijpte bessen hebben een kleurloos vruchtvlees, zijn 8-20 mm in diameter en zitten bij elkaar in losse tot dichte trossen. Ze vragen een zure bodem met een pH tussen 3,0 en 4,5. Het beste is humusrijke zandgrond. Grond waarin zich vocht kan opstapelen is totaal ongeschikt. Een standplaats in de volle zon is uiterst belangrijk. De behoefte aan voedingsstoffen is gering, maar een zo gelijkmatig mogelijke grondvochtigheid is van levensbelang.

 

Planten vinden op Plantenvinder.net, de brug tussen het aanbod en de zoekende particulier
Planten vinden op Plantenvinder.net, de brug tussen het aanbod en de zoekende particulier
Waar zijn de planten van dit geslacht verkrijgbaar?
Zie deze plantenlijst
van Plantenvinder.NET

 

Fruit 
Vaccinium vitis-idaea - rode bosbes

32915.htm

Naam: Vaccinium vitis-idaea

Nederlandse naam: 
rode bosbes, 
vossebes

Familie: Ericaceae

Bloeitijd: 5-7

Bloemkleur: rozewit

Bladeren: lederachtig groen

Vaccinium vitis-idaea - rode bosbes

regelmatig snoeien
wintergroen
struikvorm
halfstammige boomvorm
hoogstamvorm
geurend

 

Informatie, teelt:

Vossebessen zijn inheems in bijna geheel Europa behalve meer zuidwaarts in Portugal, Spanje, ItaliŽ en Griekenland. Verder komen ze ook voor van Noord-AziŽ tot Japan, Alaska en Canada. De rode bosbessen komen in het wild voor. Vanaf de jaren 60 heeft men uit selectie planten gewonnen met een grotere opbrengst. De meeste soorten van de rode bosbes zijn zelffertiel, maar door kruisbestuiving kan men een hogere productie krijgen. De bessen zijn een lekkernij voor de vogels. Een degelijke vogelbescherming is noodzakelijk. De planten zijn weinig of niet gevoelig aan ziekten of plagen. Rode bosbessen groeien als een dwergstruik die bijna bodembedekkend is. Door middel van zijn ondergrondse uitlopers breiden ze verder uit en vormen 10-15 cm hoge struikjes. De bladeren zijn omgekeerd eirond, lederachtig en donkergroen en hebben een groene, donker gestipte onderzijde. Ze zijn wintergroen en winterhard. Deze planten verdragen vorst tot -20 į C. Tussen mei en juni verschijnen de bekervormige, 8 tot 10 cm grootte witte bloemen. Ze hebben een tedere roodachtige glans en hangen aan het uiteinde van de twijgen.
Ook tijdens de vruchtzetting groeien de twijgen verder en vormen ze nieuwe bloemen.

Vaccinium vitis-idaea - rode bosbes

Groeiplaats:

volle zon, zure en goed doorluchte grond, ook veengrond. Rode bosbessen zijn echte heidegrondplanten. Ze groeien best op een luchtige, humusrijke zandgrond met een lage pH (pH 3 - 4,5). De pH kan verlaagd worden door turf toe te voegen. Een zonnige standplaats en en vochtige voet zijn gewenst. Geen staand water! Zware en kalkrijke gronden zijn dus ongeschikt.

Plantafstand: 4-5 planten per vierkante meter

Oogsten:

- een eerste maal in juli
- een tweede maal van september tot oktober

De tweede oogst is groter dan de eerste oogst van juli. Tijdens de eerste oogst in juli ontwikkelen zich de bloemen voor de najaarsoogst. De rode bosbessen hebben een doorsnede van 5-8 mm en kleuren bij het rijpen van wit naar scharlakenrood. Het vruchtvlees is teer geelachtig en bevat talrijke zaden. De smaak is aromatisch en een beetje bitter. Een goede oogst is alleen mogelijk op zonnige standplaatsen.

De eerste pluk (de zomeroogst in juli) kan best voorzichtig met de hand gebeuren. Let erop dat geen bloemen worden beschadigd die straks de bessen voortbrengen voor de najaarspluk.

Vermeerderen:

- Voor betere besproductie: door het nemen van zomerstek. Wanneer men planten vermeerderd uit kopstek (in de zomer) ontstaan er 30-50 cm hoog groeiende, bossige planten zonder ondergrondse worteluitlopers. Kies stekken van de rijksdragende planten.
- Voor betere bodembedekking: door delen of het afnemen van worteluitlopers. Je verkrijgt dan lage planten van 10-15 cm hoog met kruipende loten. Zij dragen minder vruchten en komen beter in aanmerking voor bodembedekking
- door zaaien

Rassen keuze:

Door veredeling zijn rassen ontstaan die meer vruchten opbrengen dan de wilde soort. Het meeste gekende ras is wellicht 'Korall'. Enkele geschikte rassen voor je tuin:

Ras: Groei: Opbrengst: Oogst in de herfst: Vruchten: Smaak: 
'Ammerland'  sterk en rechtop  zeer hoog  september  groot, lichtrood zurig, lekker aromatisch
'Erntekrone' zwak, rechtop goed september groot en donkerrood mild en aromatisch
'Erntesegen' zeer sterk, hangend zeer hoog september zeer groot, lichtrood lekker, aromatisch
'Koralle' sterk en rechtop zeer hoog begin oktober eirond en lichtrood pittig en aromatisch
'Red Pearl' sterk, rechtop hoog september groot, knalrood sterk, aromatisch


De aanleg van een productieveld:

Kies een goed productief ras. De aangekocht planten worden in de herfst uitgeplant op een goed losgemaakte grond. Plant de vossebes in rijen op 20-30 cm afstand in de rij. De rijen onderling meten 80-100 cm afstand. Na 2 tot 3 jaar zullen de rijen zijn dichtgegroeid. Hou gedurende die tijd het productieperceel onkruidvrij. Oogsten begint zo vanaf het 2 de jaar na het aanplanten. Weliswaar is de eerste oogst vrij gering, maar ze stijgt in de loop der jaren tot ongeveer 1 kg/ m2 (in het 6de jaar).
Vanaf het 8ste groeijaar worden de planten meestal tť groot. Dan insnoeien. Het eerste jaar na deze ingreep zal de productie dalen maar vanaf het volgende jaar is er weer een opbrengst van goede kwaliteit.

Bemesting:

Rode bosbes is gevoelig voor chloride. Snelwerkende meststoffen worden slecht verdragen. Tevens leidt het tot minder opbrengsten en meer uitval. Gebruikt 20 gram /m2/jaar een chloridearme samengestelde meststof. Veiliger is een traagwerkende meststof te gebruiken. Let er steeds op ook kalkarme meststoffen toe te passen.

Mulchen:

Een mulchlaag bevorderd steevast de ontwikkelingen van de planten. Breng enkel mulch aan van goed, gecomposteerd organisch materiaal van turfmolm, naaldstro of loofhout (zure materialen).
Compost is vaak slecht. Door bekalking (verteringsbevorderend) heeft je gemiddelde compost vaak een tť hoge pH-waarde.

Ziekten en plagen:

De vossebes is weinig onderhevig aan plagen. Op het kweekbed, zaaibed of stekbed komen wel gemakkelijk zwaminfecties voor. Winterrupsen kunnen in het voorjaar wel ernstige vraatschade toebrengen. Dit kan je verhelpen door mezen aan te trekken, hang bijvoorbeeld enkele nestkastjes in de buurt.

 

© Copyright Marbo bedrijfspromotie
Niets van deze plantengids kan verveelvoudigd worden zonder schriftelijke toestemming van de auteur!