Stachyurus - Stachyuraceae



Het geslacht Stachyurus omvat een tiental soorten, waarvan er slechts 4 in cultuur zijn. Tot enkele jaren was dit geslacht in Nederland vrijwel onbekend. Alle soorten zijn in oost Azië inheems, en werden vroeger tot de familie van de thee gerekend, dus verwant aan Camellia. Nu is het een aparte familie, de Stachyuraceae.

De soorten zijn eenhuizig -man en vrouw wonen in het zelfde huis- en hebben een verspreide bladstand en zijn allen bladverliezend. De bloeiwijze is een okselstandige, hangende tros die uit een aantal bloemen bestaan. De afzonderlijke bloemen en vooral de vruchten zijn kort gesteeld en staan de bloemen morfologisch gezien in een tros en niet in een aar. De Nederlandse naam staartaar is daarom feitelijk onjuist. De naam is afgeleid van het Griekse stachus - aar, en oura - staart.

De planten bloeien vroeg in het voorjaar (februari), gewoonlijk voor het uitlopen van het blad. De bloemkleur is meestal groengeel tot geel en zijn tweeslachtig met vier kelkbladen en vier of vijf kroonbladen. De vrucht is een droge, leerachtige bes.

De meeste soorten en vormen zijn in Nederland hard genoeg, hoewel er nog niet zo veel ervaring mee is in werkelijk strenge winters.

Bron: Arjan Laros

 

Planten vinden op Plantenvinder.net, de brug tussen het aanbod en de zoekende particulier
Planten vinden op Plantenvinder.net, de brug tussen het aanbod en de zoekende particulier
Waar zijn de planten van dit geslacht verkrijgbaar?
Zie deze plantenlijst
van Plantenvinder.NET

 

Heesters - sierstruiken
Stachyurus praecox ´Petra´- staartaar
 

Naam: Stachyurus praecox ´Petra´

Nederlandse naam: staartaar

Familie: Stachyuraceae

Andere gebruikte benamingen: ()

Bloeitijd: 3-4

Bloemkleur: geel, groter

Hoogte min-max: 1.5-2

Bladeren: -

 

 

 

Informatie, teelt:

Stachyurus praecox ´Petra´ is een rijkbloeiende kloon met een goede, heldergele bloemkleur. De bloemen zijn groter dan bij de soort. Deze kloon is ontstaan bij Fa C. Esveld te Boskoop (http://www.esveld.nl)

Standplaats

Deze soort is wat vorstgevoelig en doen 't het best op beschutte plaatsen, op losse, enigszins vochtige grond. Als men de planten te groot vindt worden kan men ze gemakkelijk na de bloei dunnen of rigoureus terug snoeien. Van ziekten en plagen heeft de plant geen last; zelfs door bladluizen wordt zij weinig bezocht.

Standplaats lichtbehoefte

halfschaduw

- deze plant is vorstgevoelig

- deze plant vraagt of gedijt goed op vochthoudende gronden

© Copyright Marbo bedrijfspromotie
Niets van deze plantengids kan verveelvoudigd worden zonder schriftelijke toestemming van de auteur!