Erica - Ericaceae

Een geslacht met meer dan 500 soorten groenblijvende heesters en halfheesters. De meeste soorten horen thuis in Zuid-Afrika en slechts één hiervan is in Nederland winterhard. De soorten die hun oorsprong in West-Europa en het Middellandse Zeegebied hebben, zijn op een paar uitzonderingen winterhard. De planten variëren in hoogte van dwergsoorten (5-7, 5 cm) tot heidestruiken die op beschutte plaatsen tot 1- 1,5 m hoog kunnen worden. Deze planten worden hoofdzakelijk gekweekt om hun bloemen, hoewel er ook rassen met aantrekkelijke bladeren zijn. De naaldachtige bladeren staan in kransen, bij een paar cv´s is het blad gekleurd: oranje, rood of geel. De klokvormige witte, roze, paarse of tweekleurige bloemen staan in eindstandige trossen.

Heidegrondachtigen
Erica cinerea f. alba - heide

Nederlandse naam: heide

Andere gebruikte benamingen: Erica cinerea Alba

Bloemkleur: wit

Bladeren: groen

Erica cinerea f. alba of heide (synoniem Erica cinerea Alba),
bloeit van augustus tot september met zuiver witte bloemen tegen een groene achtergrond. Laagblijvend.

Gebruik:

Verschillende cultivars kunnen ervoor zorgen dat er zowel ´s winters in je tuin nog wat kleur van bloeiende planten te zien is maar ook tijdens de zomerperiode. Als je het wat pienter uitkient kan je dus met heide bijna jaarrond kleur in je tuin brengen.

Standplaats:

Heide vraagt een bodem met lage pH-waarden (zure bodem). Plant ze alleen in goed voorbereide gronden. Ze haten kalk, dus nooit bekalken of gieten met leidingwater.

Winterhardheid:

In strenge winters kan voorschade optreden. Erica cinerea rassen zijn wat gevoeliger. Ze zijn winterhard tot -20 ° C. Dek de planten tijdens de koudste perioden af met wat dennentakken.

Vermeerderen:

Door scheuren of het nemen van zomerstek (kopstekken), meestal in augustus-september.