Rhododendron - Ericaceae

Rhododendron is een geslacht met ten minste 500 soorten niet-winterharde en winterharde, groenblijvende en bladverliezende bomen en struiken. Zij moeten reeds een groot aantal jaren hebben bestaan, want men heeft fossiele plantedelen aangetroffen die zeer veel overeenkomst hebben met de nu nog bestaande rhododendrons. Deze fossielen, die in hetzelfde gebied zijn gevonden waar nu nog de meeste rhododendrons voorkomen, zouden aantonen dat ongeveer 50 miljoen jaren geleden soortgelijke planten als rhododendrons werden aangetroffen. De grote rhododendrons die we in onze parken en tuinen tegenkomen zijn voor het merendeel afkomstig van rond de Zwarte Zee, uit Noord-Amerika en de Kaukasus. Kleinere soorten zijn veelal uit Azië ingevoerd. Meestal zijn ze bladhoudend. De azalea’s, werden vroeger niet tot de rhododendrons gerekend. De bladeren zijn gaafrandig en staan gewoonlijk aan het eind van de scheuten. De bloemen zijn meestal eindstandig, bij sommige soorten staan ze echter langs de takken, ze verschijnen in trossen of alleenstaand. Ze zijn gewoonlijk klok- of trechtervormig, soms ook schotel- of buisvormig. Enkele soorten geuren, sommige zelfs zeer sterk.

Heesters - sierstruiken 
Rhododendron 'Dreamland' - rhododendron
zuurminnende plant
 

Nederlandse naam: rhododendron

Andere gebruikte benamingen: ()

Bloemkleur: lichtroos

Bladeren: matgroen

Rhododendron ´Dreamland´ is een mooie sterke en winterharde hybride, gewonnen door J. Waterer, met dikke mat groene bladeren. De planten groeien compact en dicht en zijn bijzonder geschikt voor kleinere tuinen. Na een 10-tal jaren bereiken ze een groeihoogte van circa 1 meter. De trechtervormige bloemen zijn lichtroos gekleurd met een donkerroze rand. Ze staan in trossen bijeen tot ongeveer 22 bloemen.

Standplaats lichtbehoefte

- deze plant is wintergroen (groenblijvend)

- geschikt voor gebruik in de vasteplanten border

- geschikt voor gebruik in de rotstuin

- geschikt voor gebruik in de heidetuin

- geschikt voor groepsbeplantingen

- geschikt voor onderbeplantingen (heesters, bomen)

- deze plant verlangt een zurige bodem (pH 4,5-5 of lager)

- deze plant vraagt of gedijt goed op vochthoudende gronden

Zone (USDA):

Standplaats

Rhododendron gedijt het beste op de humusrijke, zure zandgronden en in een vochtige koel klimaat. Bij hen ontbreken de fijne haarworteltjes die de meeste planten gebruiken voor de voedselopname. Bij rododendrons bestaat de hele wortelkluit uit dunne wortels die die functie vervullen. Dit ontbreken van opdringerige, breed uitgroeiende wortels beïnvloedt de teelt en toepassing van rododendrons enorm. Door hun compacte wortelkluit zonder penwortel zijn ze ideaal voor potcultuur en eenvoudig te verplanten, maar er kleven ook nadelen aan. Dunne wortels drogen heel snel uit, gaan in drassige grond snel rotten, lijden gebrek in dichtgeklonken grond en kunnen een harde of stenige bodem niet doorboren. Rododendrons verlangen daarom losse, open, luchtige, zurige grond met volop humus om de vochtigheidsgraad op peil te houden. Ze doen het goed met een mulchlaag die een uitbreiding en ontwikkeling van de oppervlaktewortels niet belemmert. In natte gebieden of tuinen op kalkgrond kunnen ze het beste in verhoogde bedden met speciaal geprepareerde grond worden geteeld.

Waar aan dergelijke eisen aan de grond niet wordt voldaan is bodemverbetering nodig. Ze groeien dus gemakkelijk wanneer ze op de juiste plek staan. Met veel bladcompost is de bodem te verbeteren. Eén veel gemaakte fout is gemakkelijk te vermijden: zet rhododendrons nooit in de volle hitte zomerzon. De meeste rododendrons zijn bosplanten die gefilterd zonlicht prefereren of in elk geval beschutting tegen de heetste middagzon en harde wind. De bovenlaag van de grond droogt dan teveel uit, het blad wordt lelijk en de struik groeit slecht. Schoffelen rond rhododendrons is om dezelfde reden uit den boze, de wortels beschadigen dan snel. Giet ook nooit met het kalkrijk leidingwater! Een laag afgevallen blad in de herfst rond de struiken laten liggen of aanbrengen helpt bij het verbeteren van de groeiomstandigheden. Op grond waar eerder rhododendrons hebben gestaan doen de planten het nog beter. Daarin bevindt zich namelijk een bodemschimmel, die de wortels van de planten helpt bij het opnemen van vocht en voedsel.

Combineren

Rhododendron neemt in de tuin vaak een bijzondere plaats in, niet alleen door zijn overvloedige bloei en opvallende bloemkleuren, maar ook door zijn eisen aan de groeiplaats. Deze plant is zeer gevoelig voor kalk en hebben beslist een zuur substraat nodig, naast een losse en humusrijke, doorlatende, vochtige grond. De groeiplaats moet iets beschut zijn tegen wind, vooral in de winter. Een plaats onder bomen of hogere struiken geeft wat schaduw. Op te schaduwrijke plaatsen komen de planten moeilijk tot bloei. Ideale schaduwbomen zijn soorten die diep wortelen, zoals dennen en eiken, zodat ze voor de oppervlakkig wortelende rododendrons geen concurrentie vormen. Heel geschikt om te combineren in de border zijn alle langzaam groeiende esdoorns, krenteboompjes (Amelanchier), kornoeljesoorten als Cornus controversa, Cornus kousa en Cornus florida, Halesia-soorten, alle Magnolia's, sierappels en de fraaie sierkersen.

Algemene toepassing

Hogere vormen zijn geschikt voor bos- en heesterbeplantingen en zelfs hagen, terwijl dwergvormen ideaal zijn voor groepsbeplanting en in de rotstuin. Azalea's zijn vooral in grotere groepen aangeplant vaak op hun mooist. Tropische rododendrons zijn prachtig voor warme tuinen en als terrasplant in een kuip.

Ziekten en plagen

Ze hebben weinig last van ziekten en plagen, maar zijn gevoelig voor aantasting door trips, mijt, spint, en in vochtige gebieden voor meeldauw en roest. Raadpleeg het PDF-bestand van onze tuindokter over alle ziekten en plagen van rhododendrons