Hydrangea - Hydrangeaceae

Dit geslacht telt ongeveer 80 soorten die voorkomen in de gematigde zones van Oost- en Zuidoost-Azië en van het oosten van Noord-Amerika tot in de Andes van Zuid-Amerika. Alleen in enkele warmere oorden komen groenblijvende, klimmende soorten voor. Alle gekweekte soorten zijn bladverliezend. Sommige daarvan laten spectaculaire herfstkleuren zien. In de naam Hydrangea herkennen wij het Griekse woord hydra, dat staat voor water. Dat heeft ongetwijfeld te maken met het feit dat de hortensia graag voldoende water tot zijn beschikking heeft. De bladeren zijn tegenoverstaand, gesteeld, meestal rondachtig tot langwerpig, vaak heel groot en slap. De bloemen ontwikkelen zich in eindstandige pluimen met veel bloemen.
Binnen een bloeiwijze bevinden zich meestal steriele en vruchtbare bloemen. De vruchtbare bloemen zijn over het algemeen klein, de steriele randbloemen zijn daarentegen door een vergrote kelk omgevormd tot lokbloemen en daarom verhoudingsgewijs groot en wit of bont gekleurd. Alle geteelde hortensia rassen en soorten zijn door hun grote bloeiwijzen zeer decoratieve struiken. Ze hebben in de tuin een tegen de wind beschutte plaats en een enigszins vochtige, diepe grond nodig. Bij droog zomerweer is regelmatig gieten noodzakelijk.

Klimplanten
Hydrangea anomale ssp. petiolaris - klimhortensia

Nederlandse naam: klimhortensia

Andere gebruikte benamingen: Hydrangea petiolaris, Hydrangea scandens

Bloemkleur: witte schermen

Bladeren:

Klimhortensia, goede klimplant voor schaduwrijke plaatsen. Een zelfhechtende klimmer met grote witte bloemschermen in juni.