TK-Plantengids, de unieke plantenencyclopedie van de tuinkrant
 

Mentha - Lamiaceae



Mentha is een geslacht met 25 soorten en een groot aantal natuurlijke hybriden van winterharde en niet-winterharde, overblijvende planten met geurende bladeren. Hoofdzakelijk bekend als keukenkruid. Ze worden in noordelijke gematigde zones aangetroffen, maar ook in Zuid-Afrika en Australië. Binnen dit geslacht zijn er dan ook grote verschillen. De bloemen zijn klein, gedeeltelijk omvat door een kelk die klok- of buisvormig is, en komen in grote getale voor. Veel soorten zijn woekerende planten. Doorgaans houden alle soorten van volle zon. Sommige soorten houden van erg vochtige grond, andere prefereren lieven een drogere standplaats.

 

Planten vinden op Plantenvinder.net, de brug tussen het aanbod en de zoekende particulier
Planten vinden op Plantenvinder.net, de brug tussen het aanbod en de zoekende particulier
Waar zijn de planten van dit geslacht verkrijgbaar?
Zie deze plantenlijst
van Plantenvinder.NET

 

Kruiden 
Mentha spicata - groene munt

10159.htm

Naam: Mentha spicata

Nederlandse naam: groene munt

Familie: Lamiaceae

Bloeitijd: 8-9

Bloemkleur: rose tot klein bleekpaars

Bladeren: heldergroen, lancetvormig, gepunt, getand

geurend

in gerechten

geneeskrachtig
Informatie, teelt: 

Munt heeft een bijzondere band met de Engelse keuken. Beroemd is de muntsaus die bij Lamsvlees en de onvermijdelijke groene erwtjes wordt geserveerd. In die saus is groene munt verwerkt, maar er bestaan veel andere soorten munt met verschillende geuren en smaken, al is de Mentha spicata de meest gebruikte.

Plimius schreef dat groene munt de geest opwekt en de smaak een begerig verlangen naar vlees veroorzaakt. Munt werd en wordt nog steeds rond de gehele Middellandse Zee gebruikt en is vandaar ook naar noordelijker gebieden overgebracht.

Zowel de botanische als de Nederlandse naam van de plant vinden hun oorsprong in de Griekse mythe over de nimf Minthe, die belaagd werd door Hades, de god van de onderwereld. Diens echtgenote Persephone werd jaloers en veranderde de nimf in een muntblaadje.

De scherpe pikante smaak van munt is onmiskenbaar.
De olie die de plant oplevert wordt gebruikt bij de vervaardiging van pepermunt-kauwgom. Hoewel de plant inheems is in Zuid-Europa is zij nu ook doorgedrongen in de rest van Europa en komt zowel gekweekt als verwilderd voor. Voorzichtigheid is geboden bij het kopen van groene munt. Er is namelijk een andere soort munt, Mentha longifolia (hertsmunt) die grijsgroene bladeren heeft en een onaangename geur. De hertsmunt kan kruisen met de groene munt en levert dan bastaardplanten op die wel op de groene munt lijken, maar niet de juiste geur hebben. Deze bastaarden komen helaas nog in de handel voor.

TEELT :

De kweek van munt kent twee problemen: het in toom houden van de groei, en het voorkomen van een schimmelziekte die roest heet. De planten verspreiden zich zeer snel met uitlopers, ondergrondse wortelachtige stengels die bij elke knoop scheuten vormen. Het planten van munt in een bak zonder bodem biedt nog enige controle; planten in het voor- of najaar. Ook kunnen uitlopers worden
losgemaakt en ondiep elders worden geplant.

Verwijder de bloeistengels om voldoende bladvorming te krijgen. Munt sterft 's winters af, maar planten in een pot kunnen in de herfst worden afgedekt om de groei zo lang mogelijk voort te zetten. Roest is zichtbaar als roodbruine stipjes aan de onderzijde van de bladeren. De bestrijding van deze ziekte is lastig en het is beter de aangetaste planten volledig te verbranden, en op een andere plaats nieuwe exemplaren te planten.

TOEPASSING:

Culinair: verse of gedroogde bladeren, in saus of gelei bij gebraden vlees, in het vlees gewreven voor grilleren of bakken, bij salades, in vruchtensnoepjes, zomerdrankjes en chutney; als bestanddeel van een bouquet garni en kruidenmengsels.

Geneeskunde: verse of gedroogde bladeren, stimuleren de eetlust, werkt ontsmettend, tegen maagklachten en zenuwziekten.

Cosmetica: verse bladeren verwijderen vlekken op de huid, verbeteren de gelaatskleur, in badwater en kruidenwater, in tandpasta.

Huishouding: om zeep en kaarsen te parfumeren.

Geur en smaak: bladeren sterk aromatisch, pepermuntachtig, scherp, bevat menthol.

RECEPT Pepermuntaftreksel :

1 1/2 theelepel gedroogde pepermuntblaadjes (of 3 theelepeltjes grofgehakte verse blaadje) per persoon, 150 ml kokend water per persoon.
Giet het water over de blaadjes in een theepot en laat 3-10 minuten onder de muts trekken (langer trekken vermindert de smaak). Zeef de vloeistof en drink deze heel of ijskoud.

Bron: deels uit Fortuintje - Velt - Afdeling Hamme
http://home.freegates/michaeld/ 
fortuintje@hotmail.com

 

© Copyright Marbo bedrijfspromotie
Niets van deze plantengids kan verveelvoudigd worden zonder schriftelijke toestemming van de auteur!