Angelica - Apiaceae

Engelwortel is een niet-wintergroene, imposante borderplant voor een plaatsje in de volle zon of een hoog opgaand, meerjarige keuken- en geneeskruid. De belangrijkste soort uit dit geslacht is de Grote engelwortel, uit het hoge noorden, maar wordt reeds sinds vele eeuwen ook bij ons geteeld. Volgens de overlevering zou hij zijn naam hebben te danken aan het feit dat er een engel de mensen op deze nuttige plant opmerkzaam maakte. De reusachtige plant met veel aroma en geneeskrachtige stoffen, schuwt de volle zon. Planten zijn in het voorjaar te koop. Wie zelf zaait moet dit in de herfst doen.

Kruiden 
 Angelica archangelia - engelwortel

1166.htm

Naam: Angelica archangelia

Nederlandse naam: engelwortel

Familie: Apiaceae

Bloeitijd: 6-8

Bloemkleur: groenig

Bladeren: grote, geveerde bladeren

De Engelwortel is een tweejarige plant. In het eerste jaar ontwikkelt de plant alleen een forse bladrozet van grote geveerde bladeren. De bladeren van deze forse plant kunnen al een hoogte bereiken van 90 centimeter. Het tweede jaar verschijnen de bloemen, op 1.75 meter hoge bloemstengels. De grote schermvormige bloemen zijn groen-geel van kleur en bloeien van juli tot augustus. De bloemen verspreiden een aromatische geur.
De grote engelwortel is een veelzijdig gewas. Het blad en de bladstelen zijn een delicatesse voor de keuken. Hij wordt bij ons reeds eeuwen gekweekt.Hij zou zijn naam te danken hebben aan het feit dat een engel de mensen op deze nuttige plant opmerkzaam maakte. De engelwortel is een reusachtig gewas. De wortels zijn lang en vlezig, de holle stengel kan zo dik als een arm zijn. Groot zijn ook de bladeren en de halfbolvormige bloemschermen, die naar honing geuren. In de tuin sterft de plant na ongeveer 2 tot 4 jaar af. Als de bloemen voor de rijping van het zaad worden afgesneden, dan leeft de plant langer.
De plant komt in het wild voor en is dan vaak te vinden in hooggelegen gebieden langs de boomgrens of langs snelstromende riviertjes.
Engelwortel houdt van een zonnig plaatsje en vochtige grond die enigszins leemachtig is. In de plantendelen zit een stof die de huid aan kan tasten. Huid die met deze stof in aanraking komt heeft geen bescherming meer tegen de zonnestralen en zal dus verbranden. Na aanraking van de engelwortel moet de huid goed gewassen worden of men moet handschoenen dragen.

Geschiedenis :

Volgens oude verhalen verscheen er eens een engel die de engelwortel aanwees als geneesmiddel tegen de pest. Men dichtte de plant wonderbaarlijke geneeskrachtige gaven toe en beschouwde het als een heilig kruid. Het schijnt dat in Frankrijk nog amuletten van de engelwortel gesneden worden die kinderen om hun hals dragen. Volgens sommigen heeft de plant zijn kracht te danken aan de planeet Saturnus . De geurende bloemen zijn te danken aan Venus , de bladeren aan Mars en de uitbundige groei aan Jupiter. Al deze krachten bundelen zich in de wortel van de plant.

Gebruik :

De wortel van de engelwortel heeft zich na twee jaar zodanig ontwikkeld dat deze gebruikt kan worden voor medicinale doeleinden. In de herfst worden de wortels gerooid, gewassen en gedroogd bij een temperatuur van ongeveer 35 graden. Als de uitgebloeide bloemen zaad gezet hebben kunnen deze zaadvruchten ook gedroogd worden. De werking van de gedroogde zaadvruchten en wortel is vocht afdrijvend, eetlust opwekkend, maag versterkend, kalmerend en helpt tegen slapeloosheid. Engelwortel toegevoegd aan het badwater heeft een opwekkende werking.

Recept :

Thee van de engelwortel of zaadvruchten.
20 gram engelwortel of zaadvruchten trekken in 1 liter water.
Hiervan om de twee uur een eetlepel in nemen of na de maaltijd een kopje drinken.