|
Oogsten:
Snij jonge scheuten
gedurende de zomer. Bewaar de knoppen en doe de bladeren en stengels
weg. Als keukenkruid gebruikt men de kort voor de bloei geoogste
bloempluimen en verwijdert men de bittere bladeren.
Informatie, teelt:
Bijvoet is een
overblijvende, wilde plant. Bij ons inheems, maar ook in heel Europa,
Noord- en Zuid-Amerika en in delen van Azië. Heeft een krachtige
wortelstok waaruit de sterk vertakte stengels groeien die licht violet
getint kunnen zijn. Bladeren enkel tot dubbel geveerd en alleen aan de
onderzijde wit viltig behaard. Bloemen geelachtig, in pluimen
gerangschikt, rechtopstaande bloemhoofdjes op 45 tot 60 cm lange stelen
van juni tot september.
Groeiplaats:
zon; schrale,
doorlatende grond; liefst licht kalkhoudend.
Gebruik:
- de knoppen worden
gebruikt om te kruiden.
- verse blaadjes worden fijngehakt in vette vleesschotels.
- looi- en bitterstoffen en etherische oliën verlenen bijvoet een op
absint-alsem lijkende werking. Maar bijvoet is milder, de olie is minder
giftig.
- de werking is verderfwerend, reinigend en krampverminderend.
- als keukenkruid aan te bevelen als toevoeging bij de bereiding van vet
vlees en gevogelte.
|