Hypericum - Clusiaceae

Hertshooi zijn overwegend kleine struikjes, kruidachtige tot vaste planten. Dit geslacht telt een 400-tal soorten die voorkomen in de gematigde en subtropische delen van het noordelijk halfrond. In België en Nederland komt het Sint-Janskruid algemeen voor.

De halfstruiken of vaste planten kunnen bladhoudend of bladverliezend zijn. De tegenoverstaande, soms kransachtige bladeren zijn gesteeld of zittend en zijn voorzien van olieklieren. De gele, 5-tallige bloemen groeien aan eindstandige bijschermen of pluimen.

De talrijke meeldraden staan afzonderlijk of in 3 of 5 bundels. De vruchten zijn doosvruchten, steenvruchten of besvruchten. Alle gecultiveerde rassen van dit geslacht onderscheiden zich door een gemakkelijke bloei. De grote, vaak schotelvormige bloemen zijn extra aantrekkelijk vanwege de vele, ver naar buiten stekende meeldraden.

Kruiden 
Hypericum perforatum - Sint-Janskruid
 

Naam: Hypericum perforatum

Nederlandse naam: hertshooi, sint-janskruid

Familie: Clusiaceae

Bloeitijd: 7-9

Bloemkleur: geel

Hoogte min-max: 0.6-0.6

Bladeren: elliptisch tot langwerpig-eirond

Dit kruid dat van juli tot september langs velden, wegen, en bossen bloeit, wordt 25 tot 60 cm hoog, heeft meerdere stengels en vertakkingen en bloeit met goudgele bloemen. Elke bloem heeft 5 kroonblaadjes met kleine, donkere puntjes langs de randen, groene kelkblaadjes en vele bruinachtige meeldraden. De bladeren zijn tegenoverstaand, elliptisch tot langwerpig-eirond.
Men kan dit kruid zeer goed herkennen aan de donkerbruine kleur die het bloempje afgeeft wanneer men het tussen de vingers wrijft.

St.-Janskruid is al sinds de middeleeuwen bekend vanwege zijn heilzame werking bij depressies, zwaarmoedigheid, onrustige slaap door spanningen en bedwateren. Bij uitwendig gebruik heeft het antiseptische en helende eigenschappen.

Vooral het gebruik bij depressies krijgt de laatste tijd veel aandacht, als je bijvoorbeeld de newsgroup alt.folklore.herbs bekijkt vindt je er veel vragen ( en antwoorden) ivm. Sint- Janskruid (de engelse volksnaam is trouwens Saint John’s Worth) waarbij sommigen zelfs vinden dat het een goede vervanger is voor producten zoals prozac.

De enige bekende bijwerking van St.-Janskruid is een toename van de fotosensibiliteit, waardoor vooral mensen met een lichte huid of hoge lichtgevoeligheid, kunnen reageren met op zonnebrand lijkende irritaties of met zonne-allergie, als zij tijdens gebruik van het kruid aan sterke zonnestraling blootgesteld worden. Tegenwoordig zijn de meningen hierover echter verdeeld omdat er slechts een zeer klein aantal gevallen bekend zijn. Toch kunnen de gevoelige huidtypes beter de combinatie van St-Janskruid en felle zonnestraling (ook solariums) vermijden.
Een complete website gewijd aan dit kruid, kan je vinden op adres http://www.hypericum.com  .

Voor uitwendig gebruik maakt men een extract van de bloemen:

St. Jansolie:

Men vult een fles tot aan de hals met bloemen en giet er olijfolie over tot de olie boven de bloemen komt. De fles goed afsluiten en enige weken in de zon (bv op een vensterbank) laten staan, bij kunstlicht werkt de extractie niet. De olie wordt na een tijdje roodbruin. De olie filteren met een doek en in donkere flesjes bewaren.
De olie is te gebruiken bij brandwonden, bloeduitstortingen, kneuzingen, open wonden, zonnebrand en schrale huid.
Voor inwendig gebruik maakt men een tinctuur of thee:

Thee:
Een overvolle theelepel van het gekneusde kruid (bladeren en bloemen) per kop kokend water, kort laten trekken.

Tinctuur:
Twee handen vol bloemen en een liter brandewijn (bv zuivere jenever) in een fles doen en drie weken in de zon laten trekken. Filteren met een doek en in donkere flesjes bewaren.
De tinctuur en thee zijn een goed middel bij zenuwaandoeningen, slapeloosheid, zwaarmoedigheid en bedwateren.