|
Camellia - Theaceae
De Camelia is een groenblijvende struik die bij ons vooral als kamer- en kuipplant gehouden wordt. Enkele winterharde soorten komen ook in aanmerking voor de tuin. Het is een van de populairste bloeiende struiken en telt talloze wonderschone tuinvormen. De meeste van deze duizenden cultivars worden tegenwoordig als nakomelingen beschouwd van een enkele soort, Camellia japonica, die begin 18e eeuw vanuit China naar Europa is gekomen. Hoeveel rassen er wel van dit Oost-Aziatische geslacht over de hele wereld bestaan, valt moeilijk te schatten. Experts gaan er van uit dat het er meer dan 10.000 zijn. Er zijn vnl. witte, rode en roze kleuren in de handel, afgezien van een klein groepje Chinese en Vietnamese soorten met bleekgele tot bronsgele bloemen. Deze zijn pas na 1970 in de tuin geïntroduceerd en voedden de hoop cultivars met gele bloemen te kunnen kweken. De ontdekking in China van een gele Camelia sloeg bij de vaklui in als een bom (Camellia chrysantha). In de VS probeert men deze soort uit weefselcultuur verder te kweken. Het is een zeer traag groeiende plant. De komvormige bloemen zijn zeer variërend van kleur. Zo kunnen ze rood, roze, wit of tweekleurig zijn. Ze variëren ook in bloemgrootte (van 5 tot 17 cm) en in de bloemvorm. Dit kan gaan van enkele bloemen met veel meeldraden in het hart, halfdubbele bloemen (ook wel halfgevulde bloemen genoemd) tot dubbel of gevulde bloemen met elkaar dakpansgewijs overlappende kroonbladeren. Zowel de kroonbladeren als de meeldraden zijn aan de basis met elkaar vergroeid.
|

Waar zijn de planten
van dit geslacht
verkrijgbaar?
Zie deze
plantenlijst
van Plantenvinder.NET
|
|
|
|
Kuipplanten
Camellia williamsii 'Donation' - camelia, theeplant
|
|
Naam: Camellia
williamsii (x) 'Donation'
Nederlandse naam: camelia,
thee plant
Familie: Theaceae
Andere gebruikte benamingen: ()
Bloeitijd: 4-9
Bloemkleur: roos met
donkere aders, half gevuld
Hoogte: 3
Bladeren: wintergroen
|

|
|
Informatie, teelt:
Camellia williamsii (x)
'Donation' is en hybride tussen Camellia saluensis en Camellia japonica
'Donckelarii' die 1941 door Kolonel R.S. Clarke te Borde Hill (UK)
gewonnen werd. Het is een krachtig groeiende cultivar met halfgevulde
roze bloemen die doorlopen zijn van donkere aders.
Winterhardheid:
Camellia williamsii hybriden zijn in tuinen in Nederland en België over
het algemeen niet winterhard. De laatste jaren hebben kwekers er zich op
toegelegd steeds winterhardere cultivars te kweken. Willamsi hybriden
zijn vrij populair omdat ze een lange bloeitijd hebben. Een aantal
cultivars zijn voldoende winterhard om buiten op een beschutte plaats in
de volle grond te planten. Wil je weinig risico nemen, en toch Camellia
buiten houden, gebruik hem dan als kuipplant. Haal hem 's winters binnen
zodra de temperaturen beneden -10 graden zakken.
Water:
Het is vooral nodig de potkluit gelijkmatig vochtig te houden. Het best
giet U met onthard water, de plant heeft immers een hekel aan kalk.
Camellias komen in het wild voor in het zelfde gebied waar ook Azalea's
gedijen.
Voeding:
Tijdens de groei geeft U iedere twee weken kalkvrij voedsel. De optimale
pH (zuurtegraad) ligt om en bij de waarde 5 (zuur dus). Dat betekend dat
met zuurwerkende meststof moet bemest worden of dat er bij het gietwater
een hoeveelheid zuur moet toegevoegd worden, vooral als het gewoon leidingwater
betreft. Aanzuren kan met eender welk anorganisch zuur gebeuren. Wij
gebruiken het meest salpeterzuur (HNO3) of zwavelzuur (H2SO4) waarvan
natuurlijk eerst een verdunde oplossing wordt aangemaakt. Maar wanneer
de knoppen gevormd zijn niet meer bijbemesten, de kans is immers dan
zeer groot dat de nieuw gevormde scheuten de knoppen er af duwen.
Verpotten:
De Camellia zo min mogelijk verpotten. Het is beter iets vaker te voeden
of eens per jaar de bovengrond te verversen met een humus en goed
doorlatend mengsel.
Vermeerdering:
Vooral door kopstek. Deze kopstek kan best 3 bladeren of ogen bezitten.
De gepaste tijd om dit te doen is in januari of augustus. Groeimiddel
gebruiken is aan te raden. De bodemwarmte moet tussen 18 en 22 graden
Celsius liggen. Neem als steksubstraat een turf-zandmengsel. Een goede
beworteling kan bekomen worden door een deel van de bast van de stek weg
te nemen om zo een groter wond oppervlak te hebben.
Ziekten en plagen:
De Camellia zeer gevoelig aan: schild-, blad- en wolluis. Ook knopval
komt dikwijls voor bij Camellia's die zowel binnen als buiten staan.
Voorkom dit verschijnsel door de grond regelmatig vochtig te houden.
Doch zorg er ook voor dat de grond echter niet te nat is. Het kan geen
kwaad de bladeren eens te besproeien. Bedek af en toe de grond eens met
oude compost. Voor meer details zie de tuindokter op http://www.tuinkrant.com/tuindokter/index.html
Standplaats lichtbehoefte
halfschaduw
Zone (USDA):
7-10
- deze plant is
wintergroen (groenblijvend)
- deze plant wenst
absoluut GEEN kalk
- deze plant verlangt een
zurige bodem (pH 4,5-5 of lager)
- deze plant vraagt of
gedijt goed bij een hoge luchtvochtigheid
- exotische aandoende
plant voor gebruik in potten, bakken, terraskuipen edm.
|
|