Macleaya - Papaveraceae

Macleaya is een geslacht met slechts enkele soorten die in Japan en China inheems zijn. Deze hoge, struiken vormen uitlopers en hebben sierlijke, gelobde bladeren. De lichtroze of bruinachtig witte bloemen bloeien in tot 80 cm lange, losse pluimen. De bladeren, stengels en wortels bevatten een oranje gekleurd sap. De soorten lijken betrekkelijk veel op elkaar. De naam van dit geslacht eert de verdiensten die Alexander Macleay (1767-1848), die lange tijd Colonial Secretary van New South Wales was, voor de botanie heeft gehad. Het geslacht wordt ook aangeboden onder de naam Bocconia, een nauw verwant Amerikaans geslacht.

Vaste Planten
Macleaya cordata - pluimpapaver
 

Nederlandse naam: pluimpapaver

Andere gebruikte benamingen: (Bocconia cordata)

Bloemkleur: koraalroos

Bladeren: blauwachtig berijpt

Macleaya cordata is afkomstig uit China en Japan. Dit is een van de aantrekkelijkste bladplanten voor de border. Het zijn prachtige, robuuste planten die met hun blauwgroen berijpte bladeren en stengels, een prachtig effect in de border kunnen geven. De bladeren zijn groot en bijna rond, 7-lobbig tot 7-spletig met een hartvormige voet. Ook de onderzijde is decoratief met zijn blauwachtige grijze kleur. De buisvormige, veerachtige, eindstandige bloempluimen verliezen hun blaadjes bij het opengaan. De bloemen zijn crème met roze tot koraalroos.

Standplaats

Deze winterharde planten hebben een voorkeur voor zon en matig voedselrijke, vochtige, goed doorlatende grond. Ze hebben wel bescherming tegen koude wind nodig.

Toepassing in de tuin

Pluimpapaver is een ideale plant als achtergrond van de border en tussen heesters. In het voorjaar komen de nieuwe neuzen wat timide bovengronds, om dan een groeispurt in te zetten. Tegen de herfst is een stengel tegen de 3 meter hoog, inclusief een toef vaalgele bloei van veel kleine bloemetjes met veel te lange meeldraden. Tussenin zit het decoratieve blad, dat lichtgroen met een blauwgroene waas en een spectaculaire witbepoederde blauwgroene achterkant. Volwassen blad kan bijna stoeptegelgroot worden, is aaibaar, luchtig en tegen een donkere achtergrond een absoluut theater. Is zowel mooi door zijn decoratieve blad als door zijn bloeiwijze.

Probeer eens een mooie combinatie met de hoge gele Verbascum of met Verbena bonariensis. De planten kunnen sterk voortwoekeren en zijn daarom niet aan te bevelen voor kleine borders, maar kunnen achterin een grote border goed van pas komen. De soms lastige uitbreidingsdrang kan je intomen met bijvoorbeeld in de grond loodrecht geplaatst asfaltpapier.

Vermeerdering door zaaien of door het delen van de wortelstokken in het voorjaar, ieder stuk wortel loopt weer verder uit.

Standplaats lichtbehoefte

- deze plant is vorstgevoelig

- geschikt voor gebruik in de vasteplanten border

- geschikt voor groepsbeplantingen

- geschikt voor een solitaire positie in een beplantingsschema

- deze plant verlangt een kalkhoudende bodem (pH 6,5 of hoger)

- deze plant vraagt of gedijt goed op vochthoudende gronden

Zone (USDA): 7-8