Pachysandra - Buxaceae



De 5 soorten van het geslacht Pachysandra zijn verspreid in Oost-Azië en Oostelijk Noord-Amerika. Het zijn overwegend groenblijvende dwergstruiken die zich via ondergrondse uitlopers verspreiden. Ze hebben aan het einde van vlezige, iets verhoutende, opstijgende loten verspreide, dicht opeenstaande, grof getande, leerachtige bladeren. De bloemen zijn wit, eenslachtig en van weinig sierwaarde. De bloeiwijze is een rechtopstaande aar, met onderaan de vrouwelijke en daarboven de mannelijke bloemen, die sterk verdikte helmdraden hebben.

 

Planten vinden op Plantenvinder.net, de brug tussen het aanbod en de zoekende particulier
Planten vinden op Plantenvinder.net, de brug tussen het aanbod en de zoekende particulier
Waar zijn de planten van dit geslacht verkrijgbaar?
Zie deze plantenlijst
van Plantenvinder.NET

 

Vaste Planten
Pachysandra terminalis
 

Naam: Pachysandra terminalis

Nederlandse naam: pachysandra

Familie: Buxaceae

Andere gebruikte benamingen: ()

Bloeitijd: 3-4

Bloemkleur: witte bloei

Hoogte min-max: 0.2-0.2

Bladeren: groen

 

Pachysandra terminalis

Informatie, teelt:

Inheems op alle eilanden van Japan en in China, westelijk tot Hubeien Oost-Sichuan waar ie groeit in vochtige bossen in dalen en op lage bergen tot 2000 m. Pachysandra terminalis verspreidt zich door uitlopers en vormt een tapijt van stevige, rechtopstaande scheuten van 20-30 cm. Het groene blad is 5-10 cm lang, groenblijvend en leerachtig en bovenaan grof getand. Ze zitten dicht opeen aan de top van de twijgen. De minder belangrijke witte bloemen verschijnen in april-mei, gevolgd door een bes in september-oktober. De vrouwelijke en mannelijke bloemen zijn onder elkaar geplaatst, de mannelijke boven, de vrouwelijke onder.

Pachysandra terminalis

De vruchten zijn bij rijpheid wit en glanzend, circa 1,2-1,5 cm groot. In cultuur komen ze zelden voor. Pachysandra houdt van halfschaduw tot schaduwrijke plaatsen met een losse, humusrijke grond op een doorlatende bodem. Een droge, zandige standplaats in de volle zon lust ie niet. Naast de wilde soort ´Pachsandra terminalis´ zijn ook nog andere rassen beschikbaar als ´Green Carpet´ en ´Variegata´

Pachysandra terminalis is één van de belangrijkste en dankbaarste groenblijvende bodembedekker en wordt vaak op grote oppervlakten aangeplant. Door zijn ondergrondse uitlopers kan hij snel open plekken bedekken.

Ook op zure grond doet ie het goed. Je kan hem ook planten tussen bladverliezende heesters en onder bomen. Voorwaarde is dat de grond voldoende vochtig is. Pachysandra kan zonder speciale verzorging 10-tallen jaren oud worden. Afgevallen bladeren tussen de planten worden omgezet tot een humusrijke laag. Ook bijzonder goed geschikt als onderbeplanting tussen grote rhododendron´s.

Het blad contrasteert heel mooi met een heldergroene gazon.
Pachysandra komt vooral goed tot z´n recht in grote groepen, vooral bij moderne bebouwing of langs de rand van een weg.

Standplaats lichtbehoefte

halfschaduw, schaduw

- deze plant is wintergroen (groenblijvend)

- de plant heeft mooie herfsttinten

- geschikt voor gebruik in de vasteplanten border

- goed bruikbaar voor bodembedekking

- geschikt voor groepsbeplantingen

- geschikt voor onderbeplantingen (heesters, bomen)

- deze plant is zijn onaantrekkelijk voor konijnen, zijn min of meer veilig voor konijnenvraat

- deze plant verlangt een zurige bodem (pH 4,5-5 of lager)

 

© Copyright Marbo bedrijfspromotie
Niets van deze plantengids kan verveelvoudigd worden zonder schriftelijke toestemming van de auteur!