Scrophularia - Scrophulariaceae

Vele soorten van het helmkruid behoren tot onze inheemse wilde planten. Men vindt ze tussen struikgewas, aan bosranden en beekoevers, maar ook op muren en tussen stenen. De kleine bloemen zijn tot een soort helmpje vergroeid. Het overblijvende helmkruid heeft een rechtopstaande, vierkante stengel waaraan de meestal eironde, spitse en gesteelde bladeren tegenover elkaar staan. De olijfbruine tot gele bloempjes staan bij elkaar in een eindstandige, luchtige pluim. In de tuin past deze weinig eisende vaste plant in lichte schaduw van struiken, bij varens of als randbeplanting van een drassig stuk.

Vaste Planten
Scrophularia nodosa - knopig helmkruid

Nederlandse naam: knopig helmkruid

Andere gebruikte benamingen:

Bloemkleur: groenachtig

Bladeren: onaangenaame geur

Scrophularia nodosa, het knopig helmkruid, is het meest voorkomende en bekendste helmkruid. Het groeit in bijna geheel Europa op schaduwrijke en vochtige plaatsen. Typerend is de dikke, knopige wortelstok. Het wordt tot ongeveer 1 m hoog en de bruinrode of geelgroene bloemen ontluiken van juni tot augustus. Bij het wrijven van het blad komt een onaangename geur vrij.

Reeds in de Middeleeuwen werd de geneeskrachtige werking opgetekend. Zo is een aftreksel van het verse kruid werkzaam bij huidaandoeningen, klierzwellingen en gezwellen. Preparaten op basis van de wortel dienen ook ter behandeling van suikerziekte.

Groeiplaats: meestal vochtig en in halfschaduw

In de tuin past deze weinig eisende vaste plant in lichte schaduw van struiken, bij varens of als randbeplanting van een drassig stuk.

Vermeerdering: door zaaien