|
Clematis - Ranunculaceae
Clematis is een geslacht met 500 soorten en meer dan 1500 veredelde hybriden, al dan niet winterharde, overblijvende planten en bladverliezende of groenblijvende, houtige klimplanten met mooie, opvallende bloemen. Elk jaar komen daar zo´n dertig nieuwe soorten bij. Dit schetst al enigszins de populariteit van deze plant. De naam komt van het Griekse woord ´klema´ dat wingerd-rank betekent. De klimmende soorten behoren tot de meest gekweekt en kunnen afhankelijk van soort en cv, het gehele jaar door voor bloei zorgen. Ze hechten zich vast d.m.v. kronkelende bladstengels en kunnen goed worden gekweekt tegen een muur of langs latwerk, pergola´s en palen, en zijn ook geschikt voor het bedekken van oude boomstronken. De bladeren zijn tegenoverstaand, 3-tallig of oneven geveerd, onregelmatig samengesteld of enkel. In het algemeen zijn de bloemen samengesteld uit vier eivormige, kroonbladachige kelkblaadjes die een neerhangende kom-, klok- of urnvormige bloem vormen. De stampers groeien uit tot nootjes, waarbij de stijl dikwijls uitgroeit tot een soort harige vruchtpluis. Er zijn ook bodembedekkende en soorten die in de vaste planten border kunnen worden toegepast. Een vaak succesrijke formule is de combinatie van klimrozen met clematis samen geleid. Grootbloemige en kleinbloemige soorten. Behalve grootbloemige zijn er ook kleinbloemige soorten. De bloemen van de grootbloemige Clematissen zijn niet alleen groter, maar ook kleurrijker. Ze zijn er in wit, roze tot bordeauxrood, van blauw tot paars en zelfs geel.
|

Waar zijn de planten
van dit geslacht
verkrijgbaar?
Zie deze
plantenlijst
van Plantenvinder.NET
|
|
|
|
Informatie, teelt:
Clematis integrifolia
is geen klimmende clematis maar een overblijvende vaste plant die 45-70
cm hoog groeit. Hij is inheems van Zuidoost-Europa tot Midden-Rusland.
De stengels groeien eerst rechtopgaand, later liggend. De staalblauwe
bloemen staan alleen aan het eind van de lange bloemstelen en zijn
hangend. De 4 bloemblaadjes staan vlak uitgespreid. Clematis
integrifolia vormt in de herfst talrijke, zilverachtige en glanzende
vruchtpluisjes. Een nadeel is dat de bloemstengels nogal gemakkelijk
omvallen. Opbinden is een goede keuze.
Gebruik:
Een gemakkelijke vaste plant voor de grotere rotstuinen of in de border.
Standplaats:
Houdt van een bodem die goed doorlatend is. Plant deze Clematis in de
volle zon of op een half-schaduwrijke plaats op een goed doorlatende
bodem.
Vermeerderen door zaaien, afleggen of delen.
Indeling: behoort tot de groep van de wilde Clematis.

Standplaats lichtbehoefte
zon, halfschaduw
- de plant heeft mooie
herfsttinten
- geschikt voor gebruik
in de vasteplanten border
- deze plant verlangt een
kalkhoudende bodem (pH 6,5 of hoger)
Integrifolia groep
De clematis integrifolia
groep:
De clematis integrifolia groep is een niet klimmende vorm die gerekend wordt tot
de winterharde vaste planten en zijn als clematis bijna niet herkenbaar. Ze
werden in 1573 voor het eerst geïntroduceerd vanuit Oost-Europa. De stengels
groeien eerst rechtopgaand, later liggend. Vormt in de herfst talrijke,
zilverachtige en glanzende vruchtpluisjes. Ze groeien makkelijk en zijn
eenvoudig te houden. Het zijn gebruiksvriendelijk planten die makkelijk te
integreren zijn in een borderbeplanting tussen andere vaste planten, tussen
bladverliezende heesters, tussen wilde en botanische rozen of in de wilde tuin.
Vinden ze geen steun bij andere planten dan is aanbinden meestal wel
noodzakelijk.
Snoeien in het voorjaar (maart-april).
Algemeen snoeien als
groep 3.
|