|
Informatie, teelt:
Gunnera manicata is
afkomstig uit Zuid-Brazilië en Columbia waar hij voorkomt in
bergmoerassen. Het is bij ons de meest aangeplante soort. Het is een
majestueuze plant die grote groepen bladeren vormt. Uitstekend om aan de
oever van een meer of vijver te planten. Een kampioen onder de vaste
planten als het om de grootte van de bladeren gaat. Door de gigantische
bladeren heeft de plant een grote behoefte aan water. Plant hem op een
van je vochtigste plekken in de tuin, in de zon of op een zeer licht
schaduwrijke plaats. Verlangt een zure bodem. Zorg dat hij zich aan alle
kanten goed kan uitbreiden.
Gunnera manicata vormt bladeren tot wel 2 meter groot aan tot 2 meter
hoge bladstelen. De staande bloeiwijze van lange, groenrode aren, vaak
in juli-augustus, is later liggend. Het blad is groter maar minde ruw
dan bij Gunnera tinctoria. Is je tuin de klein en is de sierrabarber (Rheum
palmatum) een mogelijks alternatief.
De plant is zo spectaculair en opvallend dat je hem makkelijk een
solitaire plaats kan toebedelen. Mooi te combineren met Primula's en
roze en roodbloedende Astilbe's eromheen. Plant in zijn omgeving lange,
groenkleurige siergrassen waardoor mooie bladcontrasten ontstaan.
Vermeerderen:
In het voorjaar door het delen wat vrij eenvoudig is. In de herfst of
het voorjaar door zaaien.
Ziekten en plagen:
Slakken zijn nogal verzot op de bladeren.
Plant ze bij voorkeur in de halfschaduw. Te felle zon kan het blad
verbranden.
Het jonge blad is in het voorjaar nogal vorstgevoelig en kan door late
nachtvorst nog schade oplopen (bruine randen).
Topkeuze
Standplaats
lichtbehoefte
zon, halfschaduw
- deze plant is
vorstgevoelig
- geschikt voor een
solitaire positie in een beplantingsschema
- geschikt voor gebruik
in de vijvertuin
- deze plant verlangt een
zurige bodem (pH 4,5-5 of lager)
- deze plant vraagt of
gedijt goed op vochthoudende gronden
Zone (USDA): 7-9
|
Waar zijn de planten
van dit geslacht
verkrijgbaar?
