Helleborus - Ranunculaceae

Helleborus een 20-tal soorten winterharde groenblijvende en bladverliezende overblijvende planten. Deze in de winter bloeiende planten zijn geschikt voor de border en leveren ook goede snijbloemen. Alle soorten zijn giftig. Helleborus is een geslacht van langlevende vaste planten. De diep ingesneden, glanzende bladeren van Helleborus zijn eigenaardig van vorm: vaak lijken ze enigszins op waaiers. De grote klokvormige bloemen kunnen naargelang de soort, de strengheid van de winter en de standplaats, vanaf december tot april in de tuin verschijnen. De bloemen bestaan uit grote, fraai gekleurde kelkbladeren (bij de meeste bloemen zijn kelkbladeren groen). Deze fraaie kelkbladeren omsluiten de echte bloemen die zichtbaar zijn als kleine schubbetjes, honingbakjes of nectariën. Later groeien uit de nectariën zaadpeulen die in juni openspringen en hun glimmend-zwarte zaden laten vallen. Helleborus zijn vaste planten die zo ongestoord mogelijk willen blijven en liefst op dezelfde plaats blijven staan. De verlangen een rijke grond, lemighumusrijk, kalkhoudend en vooral in de lente en de voorzomer niet te droog. De groei situeert zich dan ook vnl. in het voorjaar en najaar want in de zomer valt de groei, door de warmte, zo goed als stil. Tijdens de zomer dan ook niet bemesten. De beste ph is 5-5.5. Helleborus groeit goed op alle gronden als die maar niet te droog en voldoende gedraineerd is. Om van de voorjaarsbloei te kunnen genieten worden ze best zo vroeg mogelijk geplant. Sinds enkele jaren hebben ook de bloemschikkers Helleborus ontdekt. Vooral bloemen van Helleborus orientalis en Helleborus niger worden in gestileerde bloemstukken en kransen gebruikt.

Vaste Planten
Helleborus niger ssp. macranthus - kerstroos

Naam: Helleborus niger ssp. macranthus

Familie: Ranunculaceae

Bloeitijd: 12-3

Hoogte: 0.3

Helleborus niger ssp. macranthus is inheems in Noord-Italië en Joegoslavië. Hij onderscheid zich van Helleborus niger door zijn bladeren met stekelige tanden aan breed lancetvormige, grijze slippen en door zijn grote witte, roze getinte bloemen met smallere kroonbladen. 

Gebruik: 

Als solitair te midden van lagere en later bloeiende beplanting, naast een verhard gedeelte in de tuin, een pad of een groot terras, is deze Helleborus een aanwinst voor de tuin. De plant heeft een sterke uitstraling en omdat de nieuwe stengels begin mei al gedeeltelijk gevormd zijn, is de plant nooit lelijk. Vroege bloeiers zijn goede partners, zoals de winterbloeiende Cyclamen coum, primula's, longkruid, Sanguinaria canadensis of Trillium. Passende buren zijn lage bladhoudende heesters en allerhande varens. Een andere prima standplaats voor Helleborus is in de lichte zomerschaduw onder bladverliezende struiken en bomen die geen al te dicht bladerdek vormen. Zulke geschikte bomen zijn Gleditsia, notelaar, Japanse kers en allerhande fruitbomen. 

Standplaats: 

Deze helleborus kan in de volle zon staan maar ze doen het toch beter in de halfschaduw. Door de warmte groeien ze in de zomer wat langzamer. Het is aan te raden de planten in de winter wat te beschermen. 

Giftigheid: 

Alle plantendelen zijn zwak giftig. De zaden kunnen bij het oogsten jeuk veroorzaken en pijn in de vingers. Ze bevatten hellebrine, dat plaatselijk huid- en slijmvliezen irriteert en helleborine, een giftig bestanddeel dat op het hart inwerkt zoals de digitaline uit vingerhoedskruid. Vergiftigingsverschijnselen met Helleborus komen uiterst zelden voor en de giftigheid is zeker geen reden om deze magnifieke plant uit de tuin te bannen. 

Vermeerdering: kan vermeerderd worden door zaad. 

Ziekten en plagen: zie bij de tuindokter op http//www.tuinkrant.com/tuindokter/

zon, halfschaduw

- deze plant is wintergroen (groenblijvend)

- geschikt voor gebruik in de rotstuin

Aantal planten per m2:

Zaden van deze plant zijn verkrijgbaar bij www.jelitto.com