|
Nuphar - Nymphaeaceae
Afkomstig uit Europa, Siberië, Zuidwest-Azië, Noord-Afrika en het eerste jaar vaak alleen met onderwaterbladeren. De gele plomp is een inheemse plant die in sommige sloten nog massaal voorkomt.
|
 Waar zijn de planten
van dit geslacht
verkrijgbaar?
Zie deze
plantenlijst
van Plantenvinder.NET
|
|
|
|
Water
& Vijverplanten
Nuphar lutea - gele plomp
|
|
10329.htm
Naam: Nuphar lutea
Nederlandse naam: gele
plomp, gele waterlelie, gele waterroos
Familie: Nymphaeaceae
Bloeitijd: 5-8
Bloemkleur: geel
Bladeren: lichtgroen,
gegolfde bladeren onder water
Diepte: -150/30
|
|
|
Informatie, teelt:
In onze wilde natuur is
de gele plomp gelukkig nog een veel voorkomende soort die zijn gele
bloemen de hele zomer door tussen tussen de bekende drijvende plompe
bladeren omhoogsteekt, die net als de bloemknoppen aan de kruipende
wortelstok worden gevormd. In de volksmond noemt men ze dikwijls de gele
waterlelie. Het zijn sterke planten die al gauw veel ruimte vragen en
niet geschikt zijn voor een kleine vijver. Ze verdragen goed stromend
water. Het eerste levensjaar is de plant vaak alleen een onderwatervorm,
die dicht opeenstaande onderwaterbladeren in een rozet vormt. Het heeft
wel iets van een krop sla weg. Maar deze plant verandert al snel als de
plant ook drijvend blad gaat vormen. De plant vormt zodanig dus 2
soorten bladeren: lichtgroen, gegolfde bladeren onder water en drijvende
bladeren die maar kort leven. De onderwater bladeren blijven ook in de
winter groen en dragen rijkelijk bij tot het zuurstofgehalte van het
water. Gele plomp staat graag op grote diepte in de vijver. De
langgesteelde, geurende bloemen bestaan uit 5 gele kelkbladen en tal van
kleine kroonblaadjes. De geur trekt veel hommels en wilde bijen aan.
Vermeerdering:
Dat gaat zeer gemakkelijk door delen van de kruipende wortelstok (april)
zoals bij waterlelies
Ziekten en plagen:
Dezelfde belagers als bij de waterlelie.
|
|
