|
Informatie, teelt:
Kaapse Waterlelie is
afkomstig uit Zuid-Afrika en bloeit van april tot mei met witte ruikende
bloemen met een vanille geur (ook wel op meidoorn lijkende geur). Soms
bloeien ze ook wel eens tijdens de winterperiode (bij zacht weer). Deze
onderwaterplant mag eigenlijk in geen enkele vijver ontbreken! Het is
een betrekkelijk winterharde, drijvende waterplant met langgesteelde
groen bruine bladeren die ovaal tot smal langwerpig zijn en leerachtig.
De bladeren groeien gedeeltelijk onder water en voor een groot deel
drijven ze op het wateroppervlak. Plant de Kaapse waterlelie niet te
dicht bij andere waterlelies want hij gaat ze anders verstikken. De
witte bloemen staan op lange stelen die net boven het water uitsteken.
Opvallend is de merkwaardige Y-vorm van de bloemen. Later verbloeien ze
naar groen en gaan de bloemen omkrullen, zodanig dat de gevormde
vruchten verder onder water worden gevormd. De bruine puntjes in de
bloemen zijn de meeldraden. De planten trekken zich onderwater terug als
het kouder wordt, maar komen al vroeg in het voorjaar met hun
langwerpige drijvende bladeren en bloemen boven water.
Oorspronkelijk hoort deze waterplant in Zuid-Amerika thuis, maar kan bij
ons in de vijver overwinteren op min. 50 cm diepte. In de zomer op 30-40
cm diepte plaatsen, later in de herfst naar een diepere plaats op 50 cm
plaatsen.
Aponogeton bloeit overigens ook in de kamer, en wel dan in de winter,
als hij daar koel bij ongeveer 10 ° Celcius staat. Opletten want de
knol mag niet bevriezen.
Vermeerderen:
- Zaait zichzelf uit: laad de zaden stratificeren. In maart in een bakje
met kleihoudende grond laten ontkiemen. Plaats het bakje met een beetje
water boven de zaden in de volle zon. Na een aantal jaren groeien de
zaailingen uit tot een volwassen knol.
- Door delen van de knollen in het voorjaar.
Ziekten en plagen:
1. Na de bloei verdwijnen soms alle bladeren en sterven de planten af
tot aan de knolachtige wortelstok. Dit is een natuurlijk proces. De
planten nemen dan een rustperiode in acht van enkele weken om opnieuw
voedsel te verzamelen en later weer opnieuw uit te lopen.
2. Slakken: de planten staan dikwijls op het slakkenmenu.
3. De waterleliekever vreet gaten in de bladeren. Ook de stengelbasis
kan beschadigd worden waardoor er neusrot gaat optreden. Dikwijls sterft
dan de gehele plant af.

|