Elodea - Hydrocharitaceae

Ondergedoken waterplant en zuurstofplant met lange, vertakte stengels, dicht bezet met drietallen van dunne, ongesteelde, smalle, fijn gezaagde blaadjes. De bloemen staan op een lange dunne kelkbuis even boven het watervlak en zijn paarsachtig met 3 kelkblaadjes, 3 kroonblaadjes en een stamper met 3 stempels, soms ook 3 onvruchtbare meeldraden. De mannelijke bloemen zijn tot nu toe in Europa enkel in Schotland aangetroffen, ze hebben 9 meeldraden. We onderscheiden 2 soorten: E. densa, uit Zuid-Amerika die veel in aquaria gekweekt wordt en E. candensis uit Amerika, verwilderd gevonden in 1860 in Nederland, in vijvers toegepast.

Water & Vijverplanten 
  Elodea canadenis - waterpest.

Naam: Elodea canadensis

Nederlandse naam: brede waterpest, gewone waterpest

Familie: Hydrocharitaceae

Bloeitijd: 5-8

Bloemkleur: wit

Bladeren: groen, lancetvormig

Diepte: -20/-80

Waterpest is één van de zuurstofplanten die los in het water drijft en is een uitstekende zuurstofleverancier.
Er is ook de soort E. densa die in aquariums worden aangeplant, niet winterhard is, en dus eigenlijk minder geschikt voor de vijver. Planten in de bodem is niet nodig. De planten vormen ook nauwelijks wortels, maar soms wel luchtwortels. De plant vormt heel herkenbare fijn gezaagde bladeren die langwerpig zijn en lancetvormig. Ze zitten in kransen van 3 aan de stengels. De groei in enorm, de naam waterpest is niet voor niets gegeven. Komt in grote getallen in de vijver voor dan kan je rekenen op ene goed biologisch evenwicht.

Verzorging:

Je zal regelmatig de plant moeten uitdunnen, anders overwoekerd hij heel je vijver. In de periode mei-juni worden er kleine witte bloempjes gevormd. In ons klimaat worden alleen vrouwelijke bloempjes gevormd die aan een dunnen lange stengel zitten en aan het wateroppervlak verschijnen. Waterpest is goed winterhard en overblijvend. In zachte winters is hij zelfs groenblijvend. De planten breiden zich onder water steeds door middel van uitlopers uit en vormen op deze manier een mooie, groene zode op de voedingsbodem. Daardoor houdt waterpest de voedingsbodem vast en voorkomen ze opdwarrelen.

Vermeerdering:

Waterpest is een eenvoudig te vermeerderen plant. Breek, nijp of snij jonge stengels van 15-20 cm lengte. Bindt ze samen met een 5-8 takken bij elkaar zodat ze een bundel vormen. Maak deze bundel in de vijver vast met behulp van eens steentje. Waterpest zet zich vast op elke voedingsbodem, zelfs op zand.

Vissen:

Waterpest voorkomt constipatie bij vissen. Het is mede daardoor dat ze op koude, zomerse dagen soms bijna volledig door de vissen worden kaalgevreten. De planten herstellen zich daar wel van.

Vissen vinden tussen waterpest een goede schuilplaats, vooral heel jonge visjes.

Salamander leggen eitjes in de oksels van de bladeren.


Ziekten en plagen:

Waterpest houdt niet van zuur en/of te zacht water. Ook door troebel water of door lichtgebrek groeien ze slecht of sterven ze af. Waterpest heeft nood aan veel licht.