|
Informatie, teelt:
Afkomstig uit Europa,
Klein Azië, Siberië met waterzuiverende eigenschappen. De planten
verlangen een halfschaduwrijke plaats. De ondergedoken bladeren zijn
geveerd en kamvormig en blijven in de winter groen. Deze prachtige,
lichtgroene rozetten geven de plant een bijzonder effect onder water.
Waterviolier wordt vaker als decoratieve oeverplant dan als
zuurstofplant gezien, maar toch is zijn functie wat dat betreft
duidelijk: waterviolier heeft een groot waterzuiverend vermogen. De
waterviolier houdt van tamelijk hard (kalkrijk) en vooral helder en
stilstaand water waar wat ijzer in aanwezig is. Omdat het water in veel
vijvers te zuur is, zal de plant het daar niet goed doen. Doet hij het
bij u wel, dan is het een prachtige plant met lichtgroen blad dat ook 's
winters groen blijft. De heel lichtroze bijna witte en geurende bloemen
stelen in mei-juni de show bij de vijverrand. De bloemen steken zo'n
15-25 cm boven het water uit en worden vaak vergeleken met de
pinksterbloem. Na de bloei zinkt de plant onder water. Zet de planten in
vrij zware grond met veel klei of leem, dan groeien ze het best. De
wortels zetten zich vast in de bodem waaruit hij stengels vormt die wel
tot een meter lang kunnen worden.
Vermeerdering:
Door zaad. Na de bloei zinkt de plant onder water waar de zaden tot
rijping komen. Probeer in het najaar aan wat zaad te komen of pluk jonge
gekiemde plantjes in het voorjaar.
Door stek. Verzamel na de bloei in juli jonge toppen van 10 cm lengte.
Nijp de stekken net onder een bladknoop af. Maak er een bos mee van 5-7
takken. Plant de stekken in een mandje dat je bovengronds bewaard in een
plastic zak zodat de stekken vochtig blijven. Zeker niet in de zon
zetten! Wanneer de stekken na enkele weken wortels hebben gevormd neem
je ze van onder de plastic om uit te planten in de schaduw van de
moerasplanten om te wennen. Als zich dan nieuwe knoppen beginnen vormen
kunnen ze onder water verhuizen.
Vissen:
Dankzij zijn groenblijvende bladeren biedt de waterviolier zowel 's
zomers als 's winters een goede bescherming voor jonge visjes.
Ziekten en plagen:
Als het water te zuur is, zal de plant het niet goed doen. De planten
gaan slijmen en de groene kleur verdwijnt. De eerste alarmsymptomen zijn
zichtbaar als plantendelen plots loskomen en boven komen drijven, wat
niet de schuld van de vissen is. Waterviolier wenst hard en kalkrijk
water met een hoeveelheid aan ijzer. Door regen wordt het vijverwater
zachter. Regelmatig aanvullen met leidingwater.
Slakken: de tere en zachte blaadjes zijn een lekkernij voor slakken.
Te veel concurrentie van andere planten kan de waterviolier fataal
worden.
|
Waar zijn de planten
van dit geslacht
verkrijgbaar?
