Naam: Urtica dioica

De grote brandnetel komt algemeen voor op stikstofrijke plaatsen. De stevige, grote bladeren tot 10 cm groot hebben een lange spits en zijn grof ingezaagd. De afhangende bloemtrossen van 2-5 cm lang zijn langer dan de bladstelen en verschijnen tussen juli en augustus. Overwegend tweehuizige plant, de stamper en meeldraadbloemen komen op verschillende planten voor. Soms, eerder zeldzaam, komen ze op dezelfde planten voor. Aftreksels van brandnetels kunnen gebruikt worden voor luizenbestrijding en vloeibare bladbemesting.

Naam: Anchusa sempervirens

Beschrijving: 

Overblijvende ossetong is inheems in België. In Nederland wordt hij ook sporadisch gekweekt. Ossetong is een bijenbloem die ook wel dor vlinders bezocht worden. De bloemen zijn hemelsblauw en staan op lange stelen in de bladoksels. Bladeren breed en spits ovaal. De onderste zijn gesteeld en minder ruw. Tot dit geslacht behoren diverse tuinplanten zoals de Italiaanse ossetong.

Naam: Achillea millefolium

Familie: Asteraceae

Duizendblad is een typische overblijvende weideplant die resistent is tegen hitte en kou. Hij is terug te vinden in grasland en weiden, in bermen, op puinhopen, hoog in de bergen, maar ook op arme, zanderige grond in vlakten. Houdt niet erg van zware, natte gronden. De kruipende, vertakkende wortelstok zit vast in de bodem verankerd wat dit kruid tot een pioniersplant op braakliggende en nieuwe gronden maakt. Zijn stengels groeien rechtop met kenmerkende fijn geveerde bladeren die lichtjes zijn behaard. De bloemen verschijnen in schijnschermen. De kleur is wisselvallig en varieert volgens de standplaats van wit naar rose tinten.

Naam: Campanula trachelium

Beschrijving: 

Het ruig klokje komt voor in bossen, tussen kreupelhout en wordt ook wel in onze tuinen gekweekt. Het is een ruwharige plant met een stengel met scherpe kanten. Tussen de zoomslippen heeft de bloemkroon telkens een plooitje die ook behaard is. Het is een forse plant met grote bloemen. De onderste blaadjes zijn hartvormig.

Naam: Sambucus ebulus

Kruidvlier komt regelmatig voor in Zuid-Limburg (Nederland) maar verder is de plant eerder zeldzaam. Heeft groene, gegroefde, niet-houtige stengels met aan de voet van de bladstelen een paar steunblaadjes. Bloemen wit, soms roodachtig. Vruchten zwart. Kruidvlier sterft ieder jaar af maar breidt zich verder uit door uitlopers. Waar niet gewenst is het een lastig onkruid.

Foto genomen langs de bronnenroute in Sint Maartens Voeren.