Het feit dat de vroeg geplante bloemkool het dit jaar toch niet steeds zo goed doet als het mooie weer dat we de tijdens de maand april (2003) gekend hebben zou doen vermoeden, gaf me de inspiratie dit verhaal te doen over de bladeren rond de bloemkool die veel belangrijker zijn dan dat je op het eerste zicht zou vermoeden.

Bloemkool wordt, wat betreft de vruchtwisseling, bij de koolgewassen, gerekend en krijgt een bemesting die gericht is op sterke bladvorming. Het feit dat we de bloem van de plant consumeren zou ons eventueel in de verkeerde richting kunnen sturen qua teeltechniek.

Vrucht- en wortelgroenten hebben immers best geen al te overvloedige bladvorming, zoniet zou er wel eens te veel energie naar de bladeren kunnen gaan, waardoor de vruchten kleiner blijven. Maar u kunt er van op aan dat bloemkolen die weinig blad vormen het helemaal niet goed zullen doen. Sturen naar bladgroei is dus aangewezen. Enkel als u wat overdrijft hiermee kan er wel eens schift of doorwas optreden.

Een voedzame, humusrijke grond is bij bloemkool is dus onmisbaar om de goede richting uit te gaan. Bij alle vroege plantingen is in de koude grond het mineralisatieproces nog niet volop bezig. De hoeveelheid stikstof die op dat moment uit de humusvoorraad gehaald wordt is dan ook beperkt. Een licht bijbemesting, met hetzij minerale (bv kalknitraat = kalksalpeter Ca(NO₃)₂ ), hetzij organische (bv bloedmeel) meststoffen is hier dus wel aangewezen. Zo zal de bladvorming beter verlopen.

Ook eigen aan de koude voorjaarsomstandigheden is het ontstaan van klemhart bij bloemkool.

Door de koude kan de plant moeilijk Molybdeen (een sporenelement) opnemen en het lijkt alsof de plant plots zijn groeipunt verliest. Het is aan te raden wat Molybdeen te mengen met de potgrond als u de vroege planten zelf opkweekt.

Dit jaar werd er bij de vroege bloemkool ook extra aandacht gegeven aan de watergift. Maart-April 2003 waren, alvast op de lichtere gronden te droog voor een goede bladgroei. Om de week een flinke gietbeurt was dan ook nodig. Als kers op de taart was er dan nog de koolvlieg die dit jaar verrassend vroeg op de proppen kwam. Eind april was de schade, aangericht door de larven, soms al groot. Dit terwijl in die periode meestal pas de eerste overwinterde poppen ontluiken. Wie dus dit jaar dacht dat zijn vroege bloemkool wel geen last van koolvlieg zou hebben kwam bedrogen uit. De blekere, soms wat paarse kleur van de blaadjes konden het ergste doen vermoeden. Als ze dan nog eens slap gaan bij de eerste de beste zon, dan is het duidelijk. De larven zijn aan het wreten! Als er geen koolkragen(1) gelegd (2) werden, dan was aangieten met een insecticide nog de enige oplossing om de boel te redden.

Wie niet voldoende tijd had dit jaar om zijn vroege bloemkoolplantjes extra te verwennen, zat dan ook opgescheept met bloemkolen met minder blad. Dan is de kans groot op kleinere bloemkooltjes! ‘Boorders’ genoemd.

De optimisten zullen waarschijnlijk zeggen dat minibloemkooltjes ook wel leuk zijn. Maar de echte volkstuinder vindt het niet leuk bloemkolen even groot als tennisballen te oogsten en doet zijn uiterste best om ze aan het zicht te onttrekken. Enige troost van de ongelukkige liefhebber is dat bloemkolen met minder blad wel een vroegere productie geven.

Wie er in het voorjaar in slaagt om voldoende blad rond de kolen te telen die heeft bloemkolen die mogen gezien worden. Het blad kan daarna nog eens uitstekend dienst doen om de kool te dekken vanaf het ogenblik ze zichtbaar wordt. Knak meerdere bladeren om, één blaadje is zo door de wind weer opgetild. Een elegantere oplossing is het samenbinden van de bladeren. Een mooie witte, in plaats van gelige bloemkool, is het resultaat van een goede afdekking. Vele nieuwe rassen zijn in hoge mate zelfdekkend. Bloemkolen die niet gedekt worden, worden gelig van kleur en groeien makkelijk open.
Groene en paarse bloemkool hoeven niet afgedekt te worden.

Als vroeg bloemkool telen al moeilijk is, dan is voor de liefhebbers met lichtere, minder goed vochthoudende grond de zomerteelt misschien nog moeilijker. Wie goede bloemkool wil telen moet dan een zeer humusrijke, vochthoudende grond ter beschikking hebben. Eigenaars van lichtere grond zouden in de zomer beter geen bloemkool telen. Daarbij komt nog dat de koolvlieg nog eens extra actief is op lichtere gronden. De herfsteelt van bloemkool kan dan wel weer opnieuw.

Een goede extra compostgift of een extra bemesting zijn zeker aan te raden voor een zomerteelt van bloemkool. Verder moet in droge zomers regelmatig water gegeven worden. Zorg ervoor dat de grond niet dichtslaat, want dit verhoogt de kans op knolvoet. Gebruik dus een fijne straal bij het water geven. Geeft u ’s avonds water, dan heeft het vocht de tijd om in de grond te trekken. Nadeel is dan weer dat de plant de ganse nacht vochtig staat. Maar al bij al is de kans op ernstige schimmelaantastingen bij bloemkool heel gering.

Met al deze maatregelen, gericht op een vlotte groei, moet u erin slagen voldoende blad te hebben bij de zomerteelt van bloemkool. Want te weinig blad in de zomerteelt leidt onvermijdelijk tot de eerder genoemde boorders.

Behalve het feit dat in het najaar de rupsen, melige koolluis en koolvlieg nog vrij actief zijn, is dit toch wel een goede periode om bloemkool te telen. Het vochtige, koele klimaat zorgt ervoor dat de bladvorming meestal vrij goed is. De laatste jaren zijn er ook rassen ontwikkeld voor een late herfstteelt, met oogstdatum in november tot december. Het kenmerk van deze rassen is dat ze enorm veel blad ontwikkelen, zodat het kleine bloemkooltje dat nog moet uitgroeien, beschermt is tegen lichte vorst in die periode. Het loont echt de moeite dit eens te proberen.

Veel blad bij de herfsteelt van bloemkool is dus vrij makkelijk te bereiken, en is noodzakelijk om de hele late teelt te beschermen tijdens vorstperiodes.

Luc.